Home1000 pound belooning dood of levendPagina 25

JPEG (Deze pagina), 852.36 KB

TIFF (Deze pagina), 5.38 MB

PDF (Volledig document), 101.44 MB

_ .­ ­_ 1;,1 ­,ï­;­» gx
- . ·­ · --­·­­­< .._,_,-,-r r .r.=··rE€·..··:§5F=­i
H, Islam streed. Daarbij kwam, dat de Indiërs geen post uit
ik hun vaderland ontvingen en daardoor niets van hunne familie
ik hoorden, en verder, dat er bij de voeding niet voldoende
d, FU rekening gehouden werd met de voorschriften van hun gods~ ·
m I dienst. ‘
et Een andere gebeurtenis droeg er toe bij, hunne ontevreden~
heid nog grooter te maken. Op een goeden dag werd de
zn bemanning van den Franschen kruiser ,,Montcalm", die ter
an reparatie in het dok gegaan was, naast de kazerne van het
de Indische regiment en onze barakken ingekwartierd, te zamen
er ongeveer vijfhonderd man. Zelden heeft een schip zulk een
En bemanning gehad. De kinderen der ,,grande nation" gedroegen _
rs, zich zóó ongelooflijk, dat hun gastheer zich niet beter wist
tn, te redden, dan steeds ongeveer de helft ervan achter de
tn, tralies te zetten. ,,Ik heb liever het toezicht over tien regimenten
ap W Indiërs dan op deze zwijnenbende," ontsnapte eens in mijn
ik ä tegenwoordigheid aan het overkropt gemoed van den kamp~
en ; commandant,
ijn 3 Het was voor hen een waar genoegen in tegenwoordigheid
mj i van ons Duitschers, hunne ,,Marseillaise uit te brullen, waarop
ik I wij van onzen kant direct antwoordden met ,,Deutschland,
ap j Deutschland über alles" of met ,,Die Wacht am Rhein".
en j Overigens hadden zij geen gelegenheid ons van hun afkeer
mr j blijk te geven. De Indiërs daarentegen, waarmede zij meer
cr, in aanraking kwamen, behandelden zij als honden. De inboor~
)Id' l lingen keken echter zóó onverschillig, alsof alle beleedigingen ’
mn ï hen koud lieten. Doch weldra zou ik zien, hoe het in werke- ·
jan lijkheid met hen stond. ·
mg In het begin van Februari viel het mij op een avond op, _
Bie i dat een Indische onderoflicier, die kort te voren over een in ·
md Q de nabijheid werkenden troep Chineesche koelies het toezicht ’
j had gehouden, om mijn huis sloop. Zoodra hij mij zag, liep g
nu E hij vlug op mij toe, bracht, zwijgend een buiging makend, ·z
Een de hand aan zijn voorhoofd en vroeg in gebroken Engelsch: l'
am f ,,Emden” officier, mag ik met u spreken?" Ik nam hem mede
md ;_ naar de donkere keuken, waar wij geen kans liepen verrast
g€_ _ te worden, en nu vertelde hij: ‘
Lem ; .,Emden~ofHcier, binnen enkele dagen zullen wij worden
aid, ` ingescheept om tegen Duitschland te vechten. Dat willen wij ‘,
dan j niet. Nu weten wij, wat de Franschen voor menschen zijn. ïï
‘ 21
I l
. ,»f