Home1000 pound belooning dood of levendPagina 20

JPEG (Deze pagina), 853.79 KB

TIFF (Deze pagina), 5.46 MB

PDF (Volledig document), 101.44 MB

jê l
’f van het op twee minuten afstands gelegen sportterrein, waarbij
soldaten met opgestoken bajonet de spelers in het oog hielden.
IP De kampcommandant stelde mij speciale vergunningen in
,; het vooruitzicht, indien ik mijn eerewoord wilde geven om
{ niet te vluchten. Mijn antwoord, dat ik na de inbreuk op
­ j het volkenrecht, die mij tot gevangene had gemaakt, aan geen
Engelschman mijn eerewoord wilde geven, scheen hem niet
§_ te bevallen. In ieder geval dacht hij aan den algemeen
jg? erkenden stelregel, dat officieren slechts met hunsgelijken
mogen worden ondergebracht, en aangezien ik hier de eenige
was, waarop deze regel kon worden toegepast, wees men mij
T een huisje voor mij alleen toe. Reserve-officieren, die in den
i oorlog geen uniform hadden gedragen, werden niet erkend
en werden geheel als andere burgergevangenen behandeld.
°’ Spoedig was ik aan het leven aldaar gewend, maar vanaf
j' den eersten dag hield ik mij met de gedachte bezig, hoe ik l
uit dit vervelende verblijf zou kunnen ontsnappen. Weldra `
vond ik eenige flinke kerels, die hetzelfde doel voor oogen
hadden. Ik kon in mijn huis vrij gasten ontvangen en zoo
M hadden wij de mooiste gelegenheid om urenlang samen te
j zitten en plannen te smeeden. Over gebrek aan gezelligheid
Y` had ik niet te klagen. Alleen bij mij mocht den geheelen nacht
E licht branden, Dat ik twee duizend dollar bezat, vertelde ik den
‘ Engelschen natuurlijk niet. Bij de oppervlakkige visitatie waren g
L de goed opgeborgen biljetten niet opgemerkt. T
= I Een omheining van gegolfd plaatijzer, draadversperringen en
electrische draden omgaven het kamp; en daarbuiten stond op `
j elke honderd meter een schildwacht op een kleine verheven-
, heid, van waaruit hij het geheele kamp kon overzien. Binnen
deze omheining werden wij driehonderd geïnterneerden door
een twintigtal Engelschen en achthonderd vijftig Indiërs be-
. ‘ waakt, die vroeger in onze barakken gehuisd hadden, maar i
f nu in een vlakbij staande kazerne woonden. Het was dus nu
juist geen kinderspel om er stil van door te gaan. g
Een ding was ons weldra duidelijk: slechts door een onder- _
aardsche gang, die buiten de draadversperring uitkwam, kon
_ de vlucht gelukken.
I Weldra hadden wij een geschikte plaats gevonden en vóór~
dat er twee weken na mijn komst aldaar verstreken waren.
leidde de eerste steek met de spade het hoopvolle werk in,
16 . (