Home1000 pound belooning dood of levendPagina 17

JPEG (Deze pagina), 833.88 KB

TIFF (Deze pagina), 5.43 MB

PDF (Volledig document), 101.44 MB

‘ K.
I
I
l bemanning verstopt. Ik hoorde nu de reden. De ,,Empress ‘
l of japan" was vanuit Singapore naar hier gezonden om een
E oflïcier met vijftig man van de "Emden" op te brengen,
j die op een zeilboot van de Kokos­eilanden naar Padang
Q hadden weten te komen [en vandaar hunne avontëurlijke
i reis hadden voortgezet. aags tevoren was een uitsch
stoomschip uitgevaren, klaarblijkelijk om haar te helpen, en
daarvoor had men de ,,Exford" gehouden. Aldus vernam
j ikE vän Miükés kraiëigle daad Cen hät räsoexïe {lot van oàize
j ,, m en". moet e ennen, at e nge sc en ons en
j ondergang van den voorspoedigen Duitschen kruiser, voor 4
; hen een blijde gebeurtenis, op zéér taktvolle wijze vertelden. ;
Ook op een andere wijze kwam de achting voor hare daden
" tot uiting. Toen ik beneden als gevangene mijn dolk wilde I
l afleggen, zeide de eerste ofHcier: ,,Op bevel van den koning
{ van Engeland behouden de oilïcieren van de ,,Emden" hun
; WapCH.
Den geheelen volgenden nacht door werd over de verschillen-
de eilanden met schijnwerpers gezocht naar de "Ayesha" en de y
,,Choising". Overigens leidde de uit Engelschen en Franschen I
. bestaande bemanning van den hulpkruiser een benijdenswaardig ‘
ä gemoedelijk leventje. Zag men officieren en manschappen
ijveriglbezigbmet ällerlei spelen, dan mlïende men ärdär op lj
een peizier oot an op een oor ogssc ip te zijn. e ienst
_onderbrak slechts op zéér bescheiden wijze de algemeene
$4 vroolijkheid. Maar ook wij, gevangenen, hadden geen reden
j tot klagen. Mijne menschen moesten op het voordek blijven, T
doch ik was vrij om over het geheele schip te wandelen. ­
K Wel ging er overal ·een man met opgestoken bajonet met
, mij mede, maar zeide ik tot hem: ,,Haal me een flesch bier!" L
l dan zette hij zijn geweer in een hoek en haastte zich mijn v
ä { wensch te vervullen. Uniform­knoopen en de banden der .
,, mutsen van de ,,Emden'° werden veel gevraagd, maar waren L.
Q natuurlijk niet te krijgen.
l Toen wij 's nachts door de Bankastraat voeren, kwam de '
l eerste stuurman. een zeer net, welwillend mensch, bij mij in ·
ii de hut en zeide: ,,lk ken in dit water den weg niet goed: ‘
l zoudt u op de brug willen komen en helpen sturen?" g
Dat was wel het toppunt van gemoedelijkheidl Kon dat ’
wel ernstig gemeend zijn? In mijn eerste verbazing was ik ä
l
. i ­
_ [Jr