Home1000 pound belooning dood of levendPagina 16

JPEG (Deze pagina), 789.71 KB

TIFF (Deze pagina), 5.43 MB

PDF (Volledig document), 101.44 MB

­ ,,Dadelijk stoppen!" beteekende het, en twee schoten vóór
§ den boeg bekrachtigden het bevel.
_ Maar wij bevonden ons toch allang binnen het neutrale
~ gebied! Och, wanneer zouden de edele Britten zich om een ,
` ~ ‘ inbreuk meer of minder op het volkerenrecht bekommerd l
hebben ?! Ik zag duidelijk, wat ons te wachten stond, en vóór- i `
dat de ,,Exford" stil lag, had ik reeds bevel gegeven geheime
* stukken alsmede de vlaggen te verbranden, belangrijke onder-
A deelen van ons station voor draadlooze telegraüe over boord j
` ? te werpen, het kompas uit zijn huisje te nemen, het te ver~ j
nielen en het door het kompas van de roeiboot te vervangen,
; dat de richting ruim vier streken verkeerd aanwees.
Terwijl dit uitgevoerd werd, kwam er van ginds een boot
aangeroeid. Een jonge luitenant kwam aan boord en verzocht
· om de papieren.
_. Met de noodige beslistheid verlangde ik eerbiediging van
l de Hollandsche neutraliteit.
Lachend haalde de Engelschman de schouders op. ,,Zegt
u dat aan mijn commandant. lk heb bevel uw schip op te
brengen." __
Meer woorden zouden overtollig zijn geweest en_zouden _
‘ slechts bij den ander het gevoel van meerderheid hebben §
j versterkt. Zonder hem nog met een blik te verwaardigen gaf l
' ik mijn mannen bevel hun have en goed te gaan pakken.
Reeds naderde een tweede boot met bemanning voor het Q
_ buitgemaakte schip. Wij Europeanen moesten naar den hulp-
kruiser worden overgebracht, de Chineezen echter aan boord
` , blijven. r
` Op de ,,Empress of japan" werd ik door den eersten ä
` officier ontvangen. Terwijl wij zwijgend de brug beklommen, ,
overwoog ik bij mijzelf, wat den commandant over zijne handel-
Q! wijze te zeggen, en ik kan verzekeren, dat die kleine, rood- ,
1 ‘ gebaarde man geen malsche woorden van mij te hooren heeft j,
T · gekregen. Het hielp natuurlijk niets, doch verlichtte tenminste
` mijn verbitterd gemoed. ,,Dat kunt u den menschen in Berlijn F
L vertellen," was alles, wat hij mij ten antwoord gaf. l
Hij vroeg nu naar de grootte van mijn bemanning en gg
* scheen erg verwonderd, dat deze niet grooter was. Reeds de ä
Y luitenant had klaarblijkelijk wat anders verwacht, hij had gï
, tenminste het schip laten doorzoeken, als ware een deel der
f
j iz ë

Yl