Home1000 pound belooning dood of levendPagina 123

JPEG (Deze pagina), 885.00 KB

TIFF (Deze pagina), 5.34 MB

PDF (Volledig document), 101.44 MB

.·,« çl|_
l

;ll""eiᤤ;F
igizjgjgjï j
Ei Toen wij ’s avonds in onze kamer bijeen zaten en onze
gedachten vooruit lieten snellen, dachten wij natuurlijk ook A j
!€;§?§ï‘E;‘ 1 aan onze Hinke onderzeeërs, in wier operatie~veld wij ons nu
bevonden. Hoe heerlijk zou het zijn, als er een onze boot f
lëáijagfj ' aanhield en ons langs den kortsten en veiligsten weg naar lj
lj-gelg? ` Duitschland bracht, zóó schilderden wij het ons voor, zonder ·,
echter aan de verwezenlijking veel geloof te hechten. Wie
beschrijft daarom onze vroolijke verrassing, toen dien avond
bliksemsnel het bericht door het schip vloog: ,,Een Duitsche
gl, onderzeeër is opgedoken en houdt ons aan!" Ii
[gij _ Werkelijk, tamelijk ver rechts vooruit dobberde een onschul~ Q
dig uitziend, heel klein scheepje op de golven en liet ons
:;gïF.i_3{§j, naderbij komen. Meer had het nog niet van zich laten bemerken.
;'l§%=jj: Maar er waren ook menschen aan boord, voor wie dit li
gezicht onuitstaanbaar was en die zich zoo ,vlug mogelijk in §¥
" eene hut verscholen. Dat waren onze Engelschen, die nog ",·§‘
voorbenkäle minuten waren opgetreden, als waren zij de baas
aan oor . j
Ons hart dreigde te barsten. Daar waren onze broeders, daar '
;g§§äg;¥· , lag een stuk van onze prachtige vloot, waartoe ook ik spoedig ~
weder strijdend hoopte te behooren. Hoe toen deze wensch
een vasten vorm aannam! In mijne verbeelding zag ik mij tegen
j;äjëg’Z ,_ dit Engeland varen, wier kust in de verte flauw zichtbaar
igggjll ,_ i was, met een eigen schip onder de voeten, zooals ik het j
tallooze malen wakend en slapend had gedroomd. Reeds een
gj half jaar lang sloeg ik mij nu reeds door de vijandelijke wereld ·?
ïY;_j,g om mijn leven nog eens ter beschikking van het vaderland ;
L, êC§'§ 4 te kunnen stellen. In deze kleine grijze boot zag ik plotseling _ l
mijn doel vlak voor oogen. Men kan zich voorstellen, hoe
. veel moeite het mij kostte om mijzelf meester te blijven.
Doch neen, het zou te mooi zijn geweest, het mocht nog Y
niet zijn. Vóórdat ik kans had ons door Morseteekens aan ik
haar als Duitschers bekend te maken, zagen wij de won­·
§/lj, . derbaarlijke verschijning omkeeren en snel in de golven ver-
lläl ( dwijnen. Wij waren droevig gestemd, de Engelschen echter ,_
kwamen grijnzend weer aan dek. Klaarblijkelijk had de onder»­ ,1 ”
jj zeeër gezien, dat ons schip neutraal was. *~
Den volgenden morgen voeren wij door eene versperring
ZS van kettingen en balken de haven van Kirkwall binnen, waar
` over ons lot zou worden beslist.
I 120 ’
j` Y ..
El "
.l' § '
l .,.. j g