Home1000 pound belooning dood of levendPagina 12

JPEG (Deze pagina), 841.59 KB

TIFF (Deze pagina), 5.43 MB

PDF (Volledig document), 101.44 MB

_ komen, en dan zou die langzame kolenboot verloren zijn."
« Overeenkomstig mijn gevoelens moet ik bij deze woorden '
; wel een erg lang gezicht gezet hebben, want onze vereerde
C commandant ging voort: ,,Kijk me nu niet zoo treurig aan,
I Lauterbach. U hebt tot nu toe alles meegemaakt, en als prijs­­ l.,
· _, officier en bij Penang zelfs bijzondere diensten kunnen doen. ti`;
` Gropius heeft me dringend verzocht hem te doen aflossen, en j
komt het tot een gevecht, dan heb ik hier zooveel mogelijk ll
, officieren noodig. In hoogstens twee of drie dagen hoop ik u lj
te hebben ingehaald en dan neem ik u dadelijk weer aan boord." jl
Ik bemerkte zijn goede bedoeling om door deze vriendelijke
, woorden het bittere drankje wat zoeter te maken, maar het Q
· slikken viel mij toch moeilijk. Natuurlijk had ik niets in te
brengen. Ik zeide dus: ,,Tot uw dienst", sloeg de hakken jj
’ tegen elkaar en maakte aanstalten om mijn boeltje te pakken, gï
E . nu juist niet in eene alleraangenaamste stemming, zooals men {
4 zich kan indenken. Wij allen aan boord gevoelden ons als
een deel van de ,,Emden". En juist nu, waarschijnlijk in de
hachelijkste positie, moest ik het schip verlaten om die groote
kolenboot in veiligheid te brengen, terwijl mijne kameraden,
naar zij hoopten, heete gevechten en nieuwen roem tegemoet
gingen. Ik gevoelde mij als een banneling. Dat de commandant
gelijk had en ik onder deze bijzondere omstandigheden op
de ,,Exford" de gemeenschappelijke zaak het beste kon dienen,
vertroostte mij volstrekt niet. ¢
Met het pakken was ik spoedig gereed. In de hoop binnen Ei
enkele dagen weer aan boord terug te zijn, nam ik slechts gl
p het meest noodige mee. Op het andere schip behoefde ik j
maar korten tijd de rol van gast te spelen. Aan deze ge~ {
dachten klampte ik mij letterlijk vast; iedere andere gedachte
was voor mij ondragelijk.
Kapiteimluitenant Gropius ontving mij met een van vreugde
v stralend gezicht. Zijn goede stemming was gemakkelijk te
verklaren. Reeds einde September was hij van de ,,Emden" weg
, ; gezonden en had hier nu al drie weken op ons liggen wachten.
‘ Ook op de gezichten van de beide andere officieren straalde lg
I de vreugde, eindelijk van dit vervelende commando verlost ‘
I te zijn. Daarbij hadden zij het vooruitzicht om met kapitein­
luitenant von Mücke aan land te gaan. Hunne bagage lag
al gereed om van boord gebracht te worden. Na een vroolijk
8 .