Home1000 pound belooning dood of levendPagina 115

JPEG (Deze pagina), 884.78 KB

TIFF (Deze pagina), 5.32 MB

PDF (Volledig document), 101.44 MB

gi; ""’”`”`” O" `O ‘ "’ "” ‘ " i er ,.,,
jv ïïll A
ïäl ’ A A i
` klaarblijkelijk als vanzelfsprekend, dat ik gestreeld voor hen
zou gaan staan, teneinde nog dienzelfden avond mijn portret
ïljjïfïïj in alle couranten gepubliceerd te zien. Neen, dit wilde en g
moest ik onder alle omstandigheden vermijden, want dat zou
r gewerkt hebben als een bevel tot gevangenneming en mij
ê;§§j_i;§§· het verder reizen zeer bemoeilijkt, zoo niet onmogelijk ge-
` maakt hebben. Zoo vlug mogelijk maakte ik mij uit de voeten,
'gtlgjï en vóórdat gedienstige of boosaardige medepassagiers mij
konden verraden, had ik mij in de kamer van den derden ij
zlj·ïï;lj_ officier in veiligheid gebracht., l i
_e§_l;,‘. Het duurde twee uren, voordat de laatste van deze op~ ;
dringerige kerels terneergeslagen het schip verliet. Maar ik
j;ë§i,fT_;l?§E waagde mij nog niet aan land. Sobbe zorgde voor de uit- ,
gj klaring van mijne bagage, en eerst toen dit niet zonder moeilijk­­
{;lá,jjjT heden was geschied, reden wij per auto naar een hotel, waar g
een bevriende familie uit Tsingtau mij verwachtte. j
Nu moet men niet meenen, dat de reporters mij tot straf
' alle openbaarmaking zouden besparen. O neen, de tijd, aan
mij zoek gebracht, moest onder alle omstandigheden nuttig
worden besteed. Als vergoeding hadden zij mijne medepassa~
giers over mijne avonturen uitgeperst en deze sobere resul­·
taten met merkwaardige vaardigheid verwerkt tot artikelen,
die werkelijk boeiend waren, doch het eenige gebrek hadden,
Kl' dat mij avonturen werden toegeschreven, die ik mij met den W
.. besten wil van de wereld niet kon herinneren. Slechts enkelen j
erkenden het eerlijk: ,,Hijzelf laat zich niet uitvragen." Eén i
LQ. Q wist er zoowaar mede te deelen, dat ik dit op speciaal bevel
j` ` van den keizer deed, en dit bevel luidde ­­­· de woorden c
j EFF, waren in het Duitsch gedrukt ·­·: ,,Halt's Maul, sag nichts
{Houd je mond, zeg niets)!" De entente­gezinden lieten niet
. na er voor hunne lezers tot troost bij te voegen: ,,Natuurlijk
l zal het hem onmogelijk zijn om den Atlantischen Oceaan over
te steken zonder gevangen genomen te worden. Hij wil zich
in eïxêlkleine havenplaats inschepen, doch men zal het hem
Yealll j wel etten." ” ‘ ï
Wij meenden zeker ons spoor goed te hebben uitgewischt, ‘
i, doch bemerkten weldra, dat men op ons lette. Aldus moesten
. wij vandaar weg. Een klein, afgelegen zeemanshotel nam ,,
ons op, en daar bleven wij zonder herkend te worden. Door Ii
middel van vrienden, met wie ik in verbinding stond, vernam
lil l ‘ ix
3 112 `
iii
le sa. F , j
i ¢*
ll2'·° .
Almni. l