Home1000 pound belooning dood of levendPagina 106

JPEG (Deze pagina), 871.47 KB

TIFF (Deze pagina), 5.32 MB

PDF (Volledig document), 101.44 MB

en, op de kanonneerboot ,,Luchs", vier weken in dit niet alleen ~
aan l wat het landschap betreft, bekoorlijk stukje land doorgebracht.
*as. è Daar ik plaatsen vermijden moest waar vele Europeanen
’ ’ woonden, zag ik mij aangewezen op de theehuizen en andere
erd l inheemsche gelegenheden tot ontspanning, waar ik mij dan
aar ;l‘ ook den_tijd aangenaam verdreef.
een ä Den 27S¥€¤ Iuli gingen wij door de wereldberoemde ,,In­
lde landsea" verder naar Kobe. Een heerlijke pleziertocht. Tallooze
dat eilandjes met vriendelijke dorpen, wier tempels, opgericht op
ë de bekoorlijkste plekjes, aan beide kanten het panorama ver-
ing l levendigden. Dat dit volk tot in zijn onderste lagen kunstzin
tot heeft, moet ieder erkennen.
iijn Ook in Kobe ging ik aan land, maakte in een rischka een
de. heerlijk toertje en kocht nog van allerlei dingen, die ik noodig
had. De ,,Mongolia" nam hier nog eenige pasagiers aan boord.
gg- Nog dienzelfden dag ging zij weder in zee, naar Yokohama,
gn, onze laatste Iapansche haven.
mg- lj Om door de dames en heeren, die met mij eerste klasse
grs jä reisden, niet te worden aangesproken, gedroeg ik mij zóó,
en JE dat het voor niemand eene streelende gedachte was in mijn ge-
ij zelschap te`worden gezien. Ook hierbij hielp mij mijn uniform.
gp- Zij gaf reeds van tevoren aan, dat ik niet geschikt was voor
te ` Ij ' gezelschap. Volgens de methode nam ik mijn korte pijp
ing nauwelijks uit den mond en spuwde met een wijden boog
;k~ l ,,free and easy" over de reeling. De dames trokken hunne
gar neusjes op en de heeren deden net alsof ik er niet was. Ge-
ggn lukkig zoo ook de Amerikaansche admiraal Cowles, voormalige
bevelhebber van het Pacii:ïc~eskader, die in burger de reis mee~
dig j maakte. Dat had anders wat moois kunnen worden, wanneer hij
gn, f eens op het denkbeeld was gekomen een gesprek met mij aan l
gig te knoopen! Maar zooals gezegd, hij liet mij met rust.
mm Overigens was ik niet de eenige, die niet voor vol werd
gj-. ij aangezien. Vanaf Nagasaki was het reisgezelschap eerste klasse
ek- Lg met twee japanners vermeerderd, die evenals ik op zichzelf l
mu waren aangewezen, daar niemand iets met hen te doen wilde j
op hebben. Maar een van hen scheen klaarblijkelijk zóó graag
te l met Europeanen te willen spreken. dat hij zich ten slotte, V
ne- t bij gebrek aan wat beters tot mij wendde. Nu had hij einde-
len l lijk gevonden wat hij zocht. Ik verveelde mij gruwelijk.
eht j Bereidwillig liet ik mij tot een gesprek met hem bewegen.
l 103
k E.