Home1000 pound belooning dood of levendPagina 104

JPEG (Deze pagina), 873.91 KB

TIFF (Deze pagina), 5.33 MB

PDF (Volledig document), 101.44 MB

l.Ste_ ongeloovig lachen en ergernis waren afwisselend op zijn gelaat
elijk [ te zien, Zijn antwoord klonk zóó snijdend door de zaal, dat
llsog l iedereen het hoorde.
l ,,U vergist zich, mijnheer. Ik ben kolonel Iohnson, adjudant
vlug Y van den’gouverneur van Hawaï, maar geen ontvluchte Duitsche
leen oflïcier.
be__ Het grijnzende gezicht van den Iapanner bleef onveranderd.
Deze ,,Dat zullen wij zien," zeide zijne minzame handbeweging, waar~
Zien l mede hij twee ondergeschikten beval dezen verdachten mijn~
leid heer ongemerkt ter zijde te nemen.
zich ¤ Deze voorstelling werd door alle aanwezigen met de grootste
1 de I belangstelling gadegeslagen. Ik wendde mij onwillekeurig naar
wle den uitgang, maar er was geen kans om ongemerkt te ont­
acht g komen, daar politie de deur bezet had. Ik had een afschuwelijke
gewaarwording. Nu was het duidelijk: niettegenstaande alle
elljk voorzorg waren spionnen achter mijne ontsnapping gekomen.
_ aan De Engelsche consul~generaal had mijne tegenwoordigheid hier
htem gemeld, en nu `zat ik in de val. Zoodra de beurt aan mij
men kwam, moest het uitkomen, dat er sprake was van eene ver·
dat gj wisseling, en dan was het gedaan met mijn vrijheidsdroom.
Angstige minuten volgden. Ik zag en hoorde nauwelijks
Alle nog, wat er om mij heen gebeurde, De japanners schenen
ede, met hunne .vangst zóó tevreden te zijn, dat zij alle andere
lam ` reizigers na een blik in hunne papieren met rust lieten. De
ld in iz olïicier kwam steeds nader. In mijne verbeelding zag ik reeds ,
lalle l alles duidelijk vóór mij: zijne verbazing, zijn zegevierend
pols Q, grijnzen en de nieuwsgierige blikken van de menigte. Ik had
laan, het weer erg benauwd. _
met Q Maar van wat er in mijn binnenste omging, mocht natuurlijk
Stem niemand iets bemerken. Gelukkig had ieder te veel met zijne
il eigen aangelegenheden te doen, dan dat de bloedstroom, die
Vllde mij bij de woorden: ,,Ontvluchte Duitsche oiïicier", naar het ‘
van gelaat schoot, door iemand gezien was. Voordat het critieke
jj I oogenblik naderde, had ik mijzelf wedervolkomen in bedwang.
a en En nu was het zoo ver. Brutaliteit, sta mij bij! Evenals l
Deze de anderen hield ik mijne papieren in de hand. Nu keek I
el er de kleine Iapanner mij aan en verwachtte klaarblijkelijk, j
Op . dat ik ze hem zou laten zien. Maar dat deed ik niet. Een
had e plotselinge ingeving volgend stond ik ·­­­ overeenkomstig
Zing, mijn rang van dek~oHicier -­· in de houding voor den oflïcier,
101
ä .