Home1000 pound belooning dood of levendPagina 100

JPEG (Deze pagina), 847.63 KB

TIFF (Deze pagina), 5.34 MB

PDF (Volledig document), 101.44 MB

z
duiken. O wee, dacht ik, nu begint er een pijnlijk verhoor.
Ik hoop, dat hij van de Amerikaansche marine niet meer
weet dan ik! Ik was niet erg op mijn gemak. Om het tegendeel
f voor te wenden ging ik languit in den gemakkelijken stoel
liggen en wachtte op hetgeen hij zou zeggen.
il De oiïicier deed zijn mond reeds open, toen hij opeens mijn
· uniform in het oog kreeg. Een langgerekt ,,O" en een kort ,,All
l § right" was alles wat hij zeide, en reeds was de ongewenschte
· verschijning verdwenen. Opgelucht haalde ik adem en wenschte
slechts, dat mijne vrienden hadden kunnen zien, hoe mij dat
êsäï bonte ding van nut was geweest.
qlmg ‘ Maar .·toch waagde ik mij nog niet buiten. In de gangen
‘ Q jj en aan dek was het nog onveilig; ik wilde eerst nog wat
_ wachten, alvorens mij onder het publiek te mengen. Ten einde
gan een reden te hebben om langer te blijven, liet ik mijn haar
lgllïrs jj knippen en mijn hoofd wasschen, hoewel een en ander nog
1,1.8; “ pas kort geleden gedaan was. De barbier zal wel een goeden
' 1 le indruk van mij gekregen hebben. Eindelijk moest ik nood
zum j- gedwongen plaats maken voor twee heeren die ook geschoren
ïoast ` l wilden worden. Ik begon dus buiten weer verstoppertje te
ang spelen, mij in verschillende stille hoekjes verbergende, totdat
I ä eindelijk tegen negen uur de stoomsloep met een langgerekt
Oom" gefluit afscheid nam.
êssçn l Dat was dus voorbij, Nu kwam het er op aan, wie de hut
gbnït .· met mij deelde. Ook daarbij had ik geluk. Mijn reisgezel was een
’ C · veertienjarige zoon van een zendeling, een onschuldig jongetje.
zamen dat er niet naar uitzag gevaar voor mij te zullen op leveren.
Den volgenden morgen vroeg ·~ het begon juist dag te
«¤¤rd· worden ­­· werd ik wakker door de eerste stooten van de ‘
gauw machine. Ik keek door het ronde venster ·­­ Goddank, wij
mum waren de reis begonnen!
Z J ig Den eersten dag trok ik mij meestal terug op het hoofd-
‘ C); dek onder het zeil, dat dienst deed als beschutting tegen
agsc de zon. Op de passagierslijst had ik de namen ontdekt van
’t aar eenige Amerikanen en Engelschen, die ik in hunne clubs wel
.. ë! eens ontmoet had. Doch dit was lang geleden, en zonder punt-
‘ ml)? baard, dien ik als kapitein van mijn kustvaarder gedragen had,
n Cïm! gevoelde ik mij zóó veranderd, dat ik hoopte, dat zij mij,
I en indien ik hen aan dek tegenkwam, zonder herkennen zouden `
lg Op' voorbij loopen. I
7 97 I