HomeEen kleinigheid voor GenemuidenPagina 19

JPEG (Deze pagina), 398.84 KB

TIFF (Deze pagina), 5.21 MB

PDF (Volledig document), 7.22 MB

17
’t Hart vol dankbre liefde en weelde
Als in zangen overvloeit;
Reeds de kleinste en minste zegen
’t Hart een dankbren traan ontrukt,
En men graag de gansclie wereld
Aan liet minnend harte drukt.
Maar ach! op die schoone dagen,
Zoo vol kalmte en vrede en rust,
Waarop, ’t hart slechts klopt voor ’t hoogre,
Zich zijn adeldorn bewust,
Waarop lage driften zwijgen,
Al ’t onedle wordt verband,
Men Gods stem in ’t hart beluistert,
Zich den Hemel voelt verwant,
`Volgen dikwerf van die dagen,
. Waarop ’t lagre in ons woelt,
Drift en hartstogt ons verineestren,
’t Hart geen zin voor ’t hoogre voelt;
Slechts kleingeestig en bekrompen,
’t Oog in ’t leven om zich schouwt,
Eigen eer en eigen voordeel,
Gansch de ziel gekluisterd houdt,
Waarop argwaan, wrok en wrevel,
Nijd en afgunst ’t hart vervult,
En het leven onzer ziele