HomeEene rede over nationale educatie beschouwd als nationale plichtPagina 6

JPEG (Deze pagina), 804.28 KB

TIFF (Deze pagina), 8.08 MB

PDF (Volledig document), 11.17 MB

je? L Y I in W li v
" Y
l
v U
nemen om aan de beste oandidaten en de beste scholen eene soort
van academische erkenning te geven.
j Er waren eenige mannen in Oxford, die dadelgk het voortreiïe-
lijke van zulk een plan inzagen, maar er waren ook anderen die
het met toorn en hoon behandelden. Eenigen zeiden ons, dat nie-
mand bij vrgen wil zou willen worden geexamineerd; anderen
beweerden dat er zulk een toeloop van eandidaten zoude zgn, dat
j de Universiteiten geen voldoenden staf van examinatoren zouden kun-
nen leveren, en, om den academischen titel van >>Associate of Arts"
te geven aan eandidaten, die misschien geen Grieksch of Latijn
kenden, was eenvoudig hoogverraad.
Terwijl die discussies gaande waren, besloot Mr. Acland en eenige
zgner vrienden het experiment te beproeven, en in Jung 1857 hiel-
den zg een eerste examen der middelklasse-scholen in Devonshire.
Daar gaat niets boven het beproeven van een experiment, en Mr.
Aoland”s experiment bewees ten minste drie dingen:
’1°. Dat de middelklasse-scholen noodig hadden zorgzaam nageke- `
ken te worden. »
20. Dat de middelklasse­scholen wenschten zorgzaam nagekeken Y`
te worden. j
3”. Dat de examens geene onoverkomelijke moegelgkheid boden, i '
t om de Universiteiten bevreesd te maken die gewichtige taak
, te ondernemen.
Ik was zelf een der examinatoren te Exeter, en goed herinner ik
mg de geestdrift welke op de vergadering heerschte; - het was de
eerste keer dat ik ing veroorlooiile in het publiek te spreken of
liever te stamelen. j
Het plan van Mr. Acland werd spoedig door de Universiteit aan- jy
genomen, en als ik beschouw welke goede resultaten het gedurende ef,
de laatste zeventien jaren over geheel Engeland heeft geleverd, komt I
het mij voor dat Sir Thomas Acland, een waardige zoon van een
‘ waardigen vader, zich voor zgn land zeer verdienstelijk heeft ge-
j maakt, en geen eerbetniging die de Natie kan geven te hoog zou
ii zgn tot erkenning der groote en blijvende voordeelen die hg, door
" het begin te maken met deze plaatselgke examens, aan de Natie
A heeft bewezen.
Ik spreek niet in den wind, ik weet dat ik mg kan beroepen
op allen, die hier tegenwoordig zijn; op ouders, onderwijzers en
U leerlingen, die onder dat systeem zgn onderwezen en van daag
E hier zgn om de prgzen en certificaten te ontvangen, om mgne be-
wering te bevestigen, dat deze examens een ware zegen zijn ge-
· weest voor onderwijzers en leerlingen.

IW
jl

il
i .
l 4