HomeAan wie de schuld?Pagina 51

JPEG (Deze pagina), 1.11 MB

TIFF (Deze pagina), 7.97 MB

PDF (Volledig document), 59.23 MB

45
vallen van het Duitsche ultimatum aan Petersburg en de Oosten-
rijksche vredesboodschap te Parijs, geeft te denken. ls het
ultimatum verzonden zonder den bondgenoot te berichten? Heeft
I Berchtold laten zeggen, dat hij heel of half toegaf, terwijl hij
wist dat Bethmann Hollweg een voorwaardelijke oorlogsver­
klaring in de wereld had geslingerd? Men ziet dat er vragen
te doen zijn, waarlijk niet van alle gewicht ontbloot. Alleen een
volledige bekendmaking van de tusschen Weenen en Berlijn
gevoerde korrespondentie zou in staat stellen het antwoord te
geven. Maar geen der beide regeeringen heeft het noodig of
veilig geacht daarvan een woord het licht te doen zien.
. Voor ons betoog, evenwel, kunnen deze kwesties onopgelost
_ _ blijven. Wij houden ons aan hetgeen zeker is. Wij hebben niet
noodig de regeerders van Duitschland en Oostenrijk van bedrog
te beschuldigen. Wij behoeven niet te onderstellen dat zij op
het laatste oogenblik verzoeningsgezindheid veinsden, b.v. om
tijd te winnen of om verdeeldheid tusschen hun tegenstanders
te zaaien. Zooveel te erger voor hen, indien naderhand uit de ~
stukken te bewijzen zou zijn, dat zij of dat een van beiden te
kwader trouw waren. Er werd op 31 juli ­­ meer willen we i
niet als bewezen beschouwd hebben ­- tusschen Petersburg en
. Weenen nog van gedachten gewisseld. `
' lntusschen ­- kan het betoog van de waarheid over het ver- .
· breken van den vrede geleverd worden zonder dat naar dubbel- t
hartigheid in de houding van Oostenrijk en Duitschland voor j
het begin van den oorlog behoeft te worden gezocht: even ,
weinig, voegen wij er bij, mag aan de vertegenwoordigers van z
hun zaak worden toegestaan de tegenpartij van bedrog te
beschuldigen. De onmiddellijk daartoe in het werk gestelde en
‘ sedert eindeloos herhaalde poging van Duitschen kant moet als
een valsche beschuldiging worden afgewezen.
Of op 30 juli de Duitsche regeering met het nieuwe plan
‘ alleen gekomen is om de schuld van het mislukken aan anderen
V te kunnen geven, is een vraag, welke, wat ons aangaat, ont-
' · O kennend kan worden beantwoord. Met des te grooter stelligheid
echter moet worden verklaard, dat de bewering, die aan Rus-
° land de mislukking toeschrijft, met de gemakkelijk bewijsbare
waarheid volkomen onvereenigbaar is. Indien niet eerder is met
` deze bewering, welke de Duitscheregeering op den dag zelf van
haar ultimatum aan Rusland tot de hare maakte, de poging begon-
nen om de publieke opinie in binnen- en buitenland te misleiden.
fr