HomeAan wie de schuld?Pagina 40

JPEG (Deze pagina), 1.10 MB

TIFF (Deze pagina), 7.93 MB

PDF (Volledig document), 59.23 MB

. ‘g,
i¥2* j 5 i
v ‘ 34 l
<= 5 {X ä . il
H Q dit gebeurde, zou daarin gelegen zijn dat Duitschland, {
f? , Frankrijk, Rusland en wij zelf de handen ineensloegen en
I fi j gezamenlijk tot Oostenrijk en Rusland het verzoek richtten de à
tj s grens niet te overschrijden voordat wij tijd hebben gehad om
; IQ te trachten een verzoening tusschen hen totstand te brengen."
. F De Duitsche minister van Buitenlandsche Zaken had, zooals
g wij zagen, de bereidwilligheid van zijn regeering, om zoo noodig =
ë 7 met de andere genoemde kabinetten samen te werken,aan den i
Engelschen vertegenwoordiger meegedeeld. Hoe in Duitsche
l; , regeeringskringen deze toezegging bedoeld werd, echter, toont
0. a. de depêche waarover wij spreken. Dat als bestanddeel j
i i van welk vergelijk ook, Oostenrijk iets van zijn eischen tegen-
‘ e: Y over Servië zou laten vallen, bleek van te voren als uitgesloten
tl p J1 t beschouwd te zijn, en daarmee tegelijkertijd iedere mogelijkheid ·
;. , ­ van vruchtbaar onderhandelen.
, ,,De Duitsche ambassadeur, schreef Grey, las mij een
; Q. telegram voor van het Departement van Buitenlandsche _
Zaken te Berlijn, waarin gezegd werd dat zijn regeering
tf j niet vooruit in kennis was gesteld en nietmeer dan andere
l,j§i· mogendheden betrokken was geweest bij de krasse termen
van Oostenrijk’s nota aan Servië, maar dat, nu Oosten-
fjäjl rijk eenmaal die nota had ingediend, het niet meer
givêi bij terug kon."
Zooals de Duitsche gezant te Londen, heeft op denzelfden
dag de Duitsche gezant te Parijs gesproken. In een telegram
jf van den Russischen zaakgelastigde aldaar aan zijn chef te
Petersburg, staat het korte verslag van een onderhoud gevoerd
op het departement van Buitenlandsche Zaken met den Duitschen
jjl diplomaat. ,,Hij heeft verklaard, leest men, dat Oostenrijk zijn
lj nota aan Servië heeft gezonden zonder stellige verstandhouding
met Berlijn; maar dat niettemin Duitschland het standpunt van
Oostenrijk goedkeurde en dat zeer zeker ,,was de pijl eenmaal
afgeschoten" (dat zijn zijn eigen woorden) Duitschland zich
{ slechts kon laten leiden door zijn plichten als bondgenoot."
,, Merkwaardig genoeg, evenwel, had de Oostenrijksche
vertegenwoordiger, prins Zichnowsky, op de woorden van zijn E
j j ambtgenoot laten volgen dat, ,,als hetgeen ik beoogde, bemid- g
E; J; deling tusschen Oostenrijk en Rusland beteekende, Oostenrijk
het kon aanvaarden zonder aan zijn waardigheid te kort te doen".
{ ll? Hij verklaarde zich persoonlijk vóór het denkbeeld.
V ;

i i