HomeAan wie de schuld?Pagina 37

JPEG (Deze pagina), 1.06 MB

TIFF (Deze pagina), 8.14 MB

PDF (Volledig document), 59.23 MB

_ j
F 31
Egg; j krachtigen toon door Oostenrijk gebezigd".De officieuse ,,Lokal j
Eking · Anzeigerf is bijzonder scherp; hij noemt een mogelijk beroep <
Oe in ¤ van Servië op Petersburg,Parijs, Athene en Boekarest overbodig ,
, en eindigt met te zeggen dat het Duitsche volk vrijer zal ë
laats ademhalen, wanneer het vernomen zal hebben dat de toestand i
Idem il op het Balkan-schiereiland eindelijk gaat opklaren." En 25 juli ;
heer J berichtte de Engelsche ambassadeur te Weenen aan zijn chef:
,€r_ { ,,De taal der pers hedenochtend maakt den indruk dat het zoo p
mk j min verwacht als ernstig gewenscht wordt, dat Servië het hoofd
In l in den schoot zal leggen." .
om Op den dag zelf van het laatst bedoelde onderhoud te Berlijn j
te gevoerd, ontving het Engelsche ministerie een bezoek van den
mt Oostenrijkschen gezant. Hij was gemachtigd de door zijn regee-
n_ ring voorgenomen gedragslijn aan den heer Grey mee te deelen.
St j ,,Zii zou de diplomatieke betrekkingen afbreken en met militaire
je j toebereidselen beginnen, doch nog niet tot oorlogsdaden over-
«€ er gaan." De minister die van dit gesprek zijn representant te _
E . Berlijn telegrafisch onderrichtte, voegde er bij: ,,Den Duitschen ,
3 ` gezant hiervan meedeeling doende, zeide ik dat het neerkwam t
I op een tusschenperiode van mobilisatie, voordat nog de grens l
{ · werkelijk was overschreden, een uitstel waarop ik gisteren had
. aangedrongen? En nu had de Engelsche regeering zich aan
" deze laatste mogelijkheid om den vrede te bewaren vastge-
, klampt. De eerste geweerschoten, meende zij, zouden nog
X eenigen tijd op zich laten wachten. Mobilisatie van Oostenrijk
Y en Rusland was na intreding van den oorlogstoestand met
` Servië naar haar meening niet te vermijden. Maar ook dan nog,
aangenomen dat Oostenrijk zich aan zijn woord zou houden,
zou men alle hoop niet mogen opgeven. Het is waar dat de
" leider van Engeland’s buitenlandsche staatkunde nog slechts een
_ . kans open zag. ,,De eenige kans op vrede wanneer dit gebeurde,"
· , schreef hij naar Berlijn, ,,zou daarin gelegen zijn dat Duitschland,
` Frankrijk, Rusland en wij zelf de handen ineensloegen en ge-
zamenlijk tot Oostenrijk en Rusland het verzoek richtten, de grens
niet te overschrijden, voordat wij tijd hadden gehad om te trachten
i een verzoening tusschen hen tot stand te brengen". Doch ook
R deze uitweg zou weldra door den stortvloed der gebeurtenissen
. worden afgesneden. Duitschland en Oostenrijk hadden tot den
, ` oorlog in ieder geval besloten: den plaatselijken als het
kon, den algemeenen als het moest.
Ook zijnerzijds had de Russische minister getracht tijd te

lt
ij
. tt ill l