HomeAan wie de schuld?Pagina 29

JPEG (Deze pagina), 1.04 MB

TIFF (Deze pagina), 7.91 MB

PDF (Volledig document), 59.23 MB


J 23
densche konferentie heeft men trouwens minder in het resultaat
, dan in den opzet van haar bemoeiingen te zoeken. Dat de
imperialistische Staten van Europa bij machte zijn gemeen-
schappelijk bewonderenswaardige en duurzame oplossingen aan
] internationale konflikten te geven, zal wel niemand verwachten.
i Maar het is reeds veel dat zij tijdens de geweldige botsingen
in de streken waar een voorloopig einde aan de oude ,,C)oster-
sche kwestie" werd gemaakt, tot het houden van een gemeen-
gf schappelijke bespreking te vinden zijn geweest. Het groote
verschil bij toen ligt immers juist hierin dat een der twee
groepen van belanghebbenden thans tot het plegen van
onderling overleg niet bereid was. Of zoodanig over-
leg nogmaals het behoud van den vrede zou hebben gewaar-
borgd, is natuurlijk niet zeker. Doch zeker is, dat het afwijzen
van alle overleg die kans dadelijk en onherroepelijk wegnam.
Ten minste twee van de regeeringen die den weg van onder-
handelen wilden inslaan, hadden daarvoor hun bijzondere redenen.
Engeland en Frankrijk hadden er de algemeene reden voor, ­
_' dat tot diep in de kapitalistische klassen de vrees voor de
zekere nadeelen sterker was geworden dan de hoop op de
twijfelachtige winsten. In die landen begon de overtuiging, dat
de internationale betrekkingen op een anderen voet moeten
worden ingericht dan op dien.van den gewapenden vrede, welke
schatten verslindt, afgewisseld door oorlogen die de landen
volkomen uitputten, meer en meer veld te winnen.
ä Maar bovendien hadden de regeeringen van Engeland en
Q Frankrijk hun bijzondere redenen om den krijg te schuwen.
Het Engelsche ministerie was gewikkeld in de ernstigste binnen-
landsche moeilijkheden, waarmee een regeering sedert vele
jaren te kampen had gehad. Het kabinet in Frankrijk zat met
een slechts half opgeloste legerkwestie - de diensttijd was
L? verlengd en daardoor de vredessterkte verhoogd, maar het stelsel
was pas kort in werking getreden en op verschillende manieren
5 had men gezien dat de vooral door de Socialistische partij
verwachte nadeelen niet waren uitgebleven. De organisatie van
de grootere massa’s kazerne-soldaten scheen nog op vele punten
gebrekkig te zijn, het ontbrak aan materiaal, de inrichting of
bewapening van de vestingwerken liet te wenschen over, on-
F vermijdelijk gevolg van het streven om een algemeene volks-
wapening in het leven te roepen, zonder het staande leger
prijs te geven. Welke waarde aan hetzij de algemeene, hetzij
ä
a ··i i