HomeDe uitwerking van het nieuwe art. 192 der grondwetPagina 24

JPEG (Deze pagina), 942.53 KB

TIFF (Deze pagina), 7.92 MB

PDF (Volledig document), 110.98 MB

jr
22
l l
l dere, die van alle kanten bij de plannen tot bevrediging is l
l op den voorgrond gesteld, zal eerst tot werkelijkheid kunnen
{ worden, zoo de publieke verzorgers dier school slechts ge-
, kozen worden op grond van hun belangstelling in goed
i onderwijs.
_ Er is nog een tweede reden waarom in de schoolraden
i een belangrijke verbetering moet worden gezien. Wij wezen g
l er reeds op, dat vele plattelandsgemeentebesturen getoond
hebben geen begrip te bezitten van de eischen van deugdelijk g
volksonderwijs. Gelijk het rapport van het N. O. G. zegt, L
is hier meestal onwil, voortspruitende uit onkunde; en dit §
_ is niet bevreemdend, als men denkt aan den kleinen kring,
waartoe vanzelf in vele kleine gemeenten de k·eus der ge- J
meenteraadsleden is beperkt. Het stelsel van schoolraden
zal hierin verandering brengen. Immers het ligt voor de hand,
dat het gebied dat door een schoolraad zal bestuurd worden, l
niet beperkt behoeft te blijven tot één gemeente. Een aantal
kleinere gemeenten kunnen, en miniatuurgemeenten zullen
moeten vereenigd worden met anderen tot één school-
district onder één schoolraad.
Zulk een samenvoeging van verschillende gemeenten tot E
één schooldistrict zou een aantal vragen zeer gemakkelijk
oplossen, die thans groote moeilijkheden aanbieden. Wij noe-
men bijv. de gemeenschappelijke school van twee of meer gl
gemeenten, waarover ook het Bevredigingsrapport spreekt;
een behoorlijke voorziening ook van het platteland met U .L.O. j
en M.U.L.O. scholen, misschien ook van Middelbare scho- ll
len, een behoorlijke regeling van het schïoolartswezen en van j
allerlei onderwijs van bijzonderen aard, kortom van alle zaken, l
wier behoorlijke voorziening de krachten van één gemeente Q
te boven gaat. Wij komen op verschillende dezer kwesties Y
in den loop van ons rapport nog terug.
l Omtrent de grootte van zulke schoolkringen bestaan in
onze Commissie tweeërlei stroomingen. Terwijl sommigen
eenigszins centralise‘erend te werk willen gaan en zich een
verdeeling van het land in bijv. vijftig schooldistricten denken,
waarbij de groote steden dan uit den aard der zaak ieder
een eigen schooldistrict zouden vormen, vreezen anderen dat
door een zoo klein getal de locale autonomie te zeer zou
worden aangetast en kleinere vooruitstrevende streken te zeer
gebonden zouden worden aan een omgeving, die hun ont-
wikkeling zou vertragen. Een vastlegging van het aantal
dezer districten zou trouwens een zoo groote kennis van
plaatselijke omstandigheden in elk deel van het land eischen,