HomeDiplomatieke briefwisseling met betrekking tot den oorlog van 1914-1915Pagina 219

JPEG (Deze pagina), 651.61 KB

TIFF (Deze pagina), 3.58 MB

PDF (Volledig document), 139.55 MB

215 g
1
fd tegen lasten, op voorwaarde natuurlijk dat men de docu- Q
Jke ne` menten niet bekorte, dat men hen niet wil laten
Koning ï zeggen, wat zij niet inhouden, zooals de Norddeutsche j
tegsven > Zeitung gedaan heeft in hare vertaling.
‘1en_28 ; De schending der Belgische neutraliteit op de
· ïndïen j Oostelijke grens eene gebeurlijkheid zijnde welke ,
)eYYeZen 1 vele aanduidingen van af 1906 als eene dreiging deden
l Z1] een beschouwen. was de eerste plicht van denBe1gischen
e twee generalen staf eene studie te doen van een voorstel
’enmen‘ van hulp, dat Engeland, als garant, naar
{ Belgie, in deze veronderstelling zou. zenden, om
ïntende den Duitschen inval terug te stooten. Het feit dat deze
Wgezetr è gebeurlijkheid zich voorgedaan heeft met eene bru-
vervuld taliteit welke niemand had kunnen voorzien, bewijst
äen det j dat deze bezorgdheden gegrond waren. Daarbij
Ze Zen had kolonel BARNARDISTON, eenvoudige militaire
_ g attaché, niet de noodige macht om eene overeen-
ïgeenng komst te sluiten, even min dat Generaal DUCARNE
ïv<>¤d@¤ ambtenaar van het Departement van Oorlog, be-
ttOnWe‘ voegd was om akte te nemen van eene belofte van
en kun" hulp. Het was de taak van de Regeering alleen eene
overeenkomst te sluiten ten einde de beloofde waar-
`ee· borg uit te voeren. Niet alleen is zulk eene overeen-
'CARNE» komst nooit gesloten geworden, maar de bewuste onder-
en den Q houden zijn nooit het onderwerp van eene beraadsla-
>r@1<1<@¤ ging der Regeering geweest.
kelenel Het tweede document had betrekking op een ge-
*· Deze g sprek over hetzelfde onderwerp, dat plaats had in
Ven det April 1912, tusschen den militairen attaché BRIDGES
en Ven j en Luitenant Generaal IL”NGBLI"l`H. In den loop van
Wnenn 1 dit gesprek maakte deze hem opmerkzaam dat eene `
ïtteden Y Engelsche tusschenkomst ten voordeele van België ­
nn de i alleen met dezes toestemming plaats kon vinden De
Senlnnd r Engelsche militaire attaclié antwoordde dat Engeland
` misschien gedwongen zou zijn zijne rechten en plichten
Voeten r van waarborgmogendheid tegenover België uit te oefe-
Weï IS N nen zonder te wachten dat dit land zijn hulp in zou
Ven de jj roepen. Dit was eene persoonlijke meening van kolonel
te ent` jj Bmnsns, welke niet gedeeld werd door zijne
E;
1
1