HomeDe ontwikkeling der denkbeelden op sociaal gebied (1898-1923)Pagina 20

JPEG (Deze pagina), 890.79 KB

TIFF (Deze pagina), 7.69 MB

PDF (Volledig document), 30.62 MB

-<·~:-W .«»-,1;.;;,,.,,, I

? 18 _ oe oneouw
. en de woordvoerders van de werkgevers hebben die grieven met
T nadruk herhaald. j
Het hoofdbezwaar tegen de invoering van risico-overdracht l
was, dat de werkgevers aldus belang zouden krijgen bij de beper-
king van het aantal uitkeeringen. ‘
Toen geschiedde wat in dien tijd een uitzondering was, maar
wat tegenwoordig verscheidene keeren per zittingsjaar pleegt te
tf geschieden: de Eerste Kamer verwierp het ontwerp. De regeering.
« kwam gedeeltelijk aan de kritiek tegemoet en zij mocht de
V voldoening smaken het gewijzigde wetsontwerp als het eerste
staatsblad van de 20e eeuw af te kondigen.
ï ln zooverre was aan de geopperde bezwaren tegemoet geko-
men, dat in de wet de mogelijkheid werd geopend voor de werk-
, gevers, die daarvoor in aanmerking wenschten te komen, het
jê risico, dat uit de verplichte verzekering voortspruit, zelf of onder-
ling te dragen. Wel werd de vaststelling van de uitkeeringen,
het grootste deel van de administratie en de beslissing in de
- geschillen aan overheidsorganen toevertrouwd, maar de werkge-
vers konden zelfstandig een regeling voor de betaling van de
op hen gezamenlijk drukkende kosten treffen. Terwijl de Rijks-
verzekeringsbank verplicht was het premiestelsel toe te passen,
waarbij voor elk bedrijf een bepaalde premie, die verband houdt
met de gevarenklasse, waarin dat bedrijf is ingedeeld, werd vast-
gesteld, gaven de werkgevers veelal de voorkeur aan het om-
slagstelsel, waarbij aan het einde van elk jaar de kosten van ·
de verzekering over de werkgevers, die overeengekomen zijn
gezamenlijk het risico te dragen, worden omgeslagen.
Yi Het stelsel van risico-overdracht heeft het groote voordeel, dat
het den ondernemers een onmiddellijk belang geeft bij het voor-
komen van ongevallen. Daaraan kleeft echter het onvermijdelijk
nadeel, dat de betere risico’s veelal zelf gedragen zullen worden
en de slechtere voor het staatsorgaan zullen overblijven.
Het oordeel, dat thans over de werking van de risico-over-
dracht kan worden uitgesproken, moet onverdeeld gunstig luiden.
Van de kritiek, die bij de behandeling van het wetsontwerp en
nog vele jaren, nadat de wet in werking was getreden, vooral
van arbeiderszijde, daartegen is aangevoerd, is nagenoeg niets