HomeEen tiental redevoeringen van den Duitschen rijkskanselierPagina 31

JPEG (Deze pagina), 638.58 KB

TIFF (Deze pagina), 5.97 MB

PDF (Volledig document), 87.56 MB

? van Trentino nog een geheele reeks ver­strekkende aanbie-
‘ dingen gekomen, waaraan men in den winter nog niet eens
’ had gedacht.
‘ Neen, Mijne Heeren, het was te laat, omdat de Romeinsche
’ staatslieden zich niet hadden ontzien, om lang tevoren, ter-
· _ wijl het Drievoudig Verbond nog bestond - dezelfde Drie-
I bond, waarvan de Koning en de regeering in Rome ook na
het uitbreken van den wereldoorlog uitdrukkelijk hadden
erkend, dat hij bleef voortbestaan ­- met den heer Sonnino
zich zou nauw hadden ingelaten met de Triple Entente, dat
zij zich niet- meer konden losmaken uit haar armen.
Niet het volk maar het Kabinet wilde den oorlog.

Reeds in December waren er teekenen van een zwenking
van het Italiaansche Kabinet op te merken. Twee ijzers in ’t
vuur te hebben is toch altijd nuttig en Italië had ons ook
reeds vroeger zijn liefde voor extra-dansen getoond! Maar
hier was het geen danszaal! Hier is het ’t bloedige geding,
waarbij Duitsehland en Oostenrijk-Hongarije om hun leven
vechten.
En, Mijne Heeren, hetzelfde spel, dat ze tegenover ons
speelden, hebben de Romeinsche staatslieden ook tegenover
het eigen volk vertoond. Zeker, het Italiaansch sprekende
land aan de Noordgrens was van oudsher een droom en een
wensch, inniig begeerd door iederen Italiaan. Maar toch is
deze oorlog een oorlog van het Kabinet, want het Italiaan-
sehe volk in zijn groote meerderheid wilde niets van den
oorlog weten en ook de meerderheid van het Parlement wilde P
zulks niet. Nog in Mei hebben de beste kenners van Italiaan-
sche toestanden kunnen vaststellen, dat ongeveer vier vijfden
van den Senaat en twee derden van de Kamer tegen den
oorlog waren, waaronder de ernstigste en voornaamste staats-
lieden van het geheele laatste Italiaansche tijdperk. Maar
27