HomeEen tiental redevoeringen van den Duitschen rijkskanselierPagina 12

JPEG (Deze pagina), 612.04 KB

TIFF (Deze pagina), 5.97 MB

PDF (Volledig document), 87.56 MB

verzoek in Weenen bcmiddelingspogingen aanwende·n, trekt
zich de Russische legermacht aan onze lange, bijna geheel
. open liggende grens samen. En Frankrijk mobiliseert wel nog
niet, maar treft toch, zooals het toegeeft, militaire toebe-
reidselen. p ï
En wij? ­- Wij hadden o-pzettelijk tot op dat oogenblik
ter wille van den vrede in Europa 11og geen ma11 van de j
reserve opgeroepen! Moesten wij nu nog langer geduldig t
wachten, tot misschien de mo-gendheden, waartusschen wij °
vastgeklemd zitten, het tijdstip om toe te slaan, zouden t
kiezen? Het zou een misdaad geweest zijn, Duitschland aan
dit gevaar bloot te stellen!
Daarom eisehten wij nog den 3lsten Juli van Rusland de
demobilisatie, als eenige maatregel, die den vrede van
Europa nog kon redden. De keizerlijke gezant te St. Peters-
burg krijgt verder opdracht, de Russische regeering te ver-
klaren, dat wij voor het geval onze eisch afgewezen werd,
den oorlogstoestand als ingetreden moesten beschouwen.
De keizerlijke ambassadeur heeft deze opdracht uitge-
voerd. Hoe Rusland op onzen eisch tot demobilisatie ge-
antwoord heeft, weten wij heden no·g niet. Telegrafische
berichten daarover hebben ons niet bereikt, ofschoon de
telegraaf nog heel wat minder belangrijke mededeelingen
_ heeft overgebracht.
Zoo zag de Keizer zich, toen de gestelde termijn reeds ‘
lang verstreken was, den lsten Augustus, ’s middags om
5 uur, genoodzaakt, o11ze strijdmacht te mobiliseeren.
Frankrijks vredebreuk, hoewel Duitschland de grenzen
eerbiedigt.
Tegelijkertijd moesten wij ons vergewissen, welke hou-
ding Frankrijk zou aannemen.
Op onze onomwonden vraag, of het zich in geval van een
8 x