HomeHet regt van de Tweede KamerPagina 17

JPEG (Deze pagina), 578.42 KB

TIFF (Deze pagina), 5.63 MB

PDF (Volledig document), 31.75 MB


j nn MO'l`1l·)-KEUUHl·1NlUS. lb j
lj te komen, maar omdat het volkomen overbodig schijnt j
en niets tot de hoofdkwestie afdoet. Zelden, het zij
ter hunner eere gezegd, hebben de sprekende en
schrijvende politici in Nederland zoo eensteminig i
het gedrag van een staatsman veroordeeld, als bij j
deze gelegenheid het gedrag van den lleer Mijer.
Geen stem die vrijspraak pleitte: de politieke vrien­
den schenen nog meer verbitterd dan de tcgenstan-
ders; de Amsterzlamschc (loara-nt, ofschoon de eonserva-
tieve koloniale politiek met warmte toegedaan , noemde
` de handelwüze van den Heer Mijer zijner onwaar- l
­ dig, terwijl het Dagblad, ofschoon in zaehter bewoor- j
j dingen, een oordeel uitsprak dat gelijke strekking had. i
j De openbare meening vond in het gebeurde iets dat
met de begrippen van ondhollandsehe trouw moei- il
jelük was overeen te brengen: er waren in de laatste j
jaren meer berispelüke practijken voorgekomen, maar l
te regt of ten onregte meende men, dat het publiek
, belang nu als middel werd gebezigd om persoon-
l lijke belangen te bevorderen. De moeijelijke eere­
post, vroeger vrpwillig aanvaard, was, men zou l
i zeggen heimelgk, verlaten voordat nog de eerste
hand gelegd was aan de taak, welke op dien post V.
vervuld moest worden. En waarom? Om de rijke _ i
J voordeelen te genieten van eene andere, minder af- l
hankelijke betrekking. Men heeft beweerd, dat wat
i de oppositie eigenlük bedoelt, niets minder is dan j
= den Heer Mijer tot nederlegging van zijne nieuwe _,
l betrekking te dwingen. Ik kan het feit niet beoor­ j
deelen, want ik ben niet in de geheimen; maar dit
{ ë
A
- P
l . ‘ l