HomeMr. G. Groen van Prinsterer en zijne leerPagina 19

JPEG (Deze pagina), 671.79 KB

TIFF (Deze pagina), 6.72 MB

PDF (Volledig document), 61.49 MB

N`_è_v_` yr_'>`_'L f rr Y ‘v_<'YBW_7’*_--ág_Y’*~rrlrri;ivY ;:"=:rA £::~1:-I:-»;‘:;’j* _ , _.. ­ - ,.. , f·`· ;
13
i i
W gevolge moest hebben: -~ is de schaduwzijde van een greot l
gedeelte van het Protestantismus in de volgende Eeuwen. lk
onderzoek hier niet, hoever politische en andere overwegingen,
de rampen en teleurstellingen des tijds, daartoe hebben medege-
werkt. Het is niet te ontkennen, dat LUTHE11 (tot wiens over- '
tuiging men toch de Hervorming niet zal willen beperken) van
lieverlede tot onvoorwaardelijke onderwerping aan de Schrift,
_ » tot aan de deode letter toe" gekomen is. Doch, zoo men
daaruit gevolgen wil afleiden, lette men op den weg, daartoe
t door hem bewandeld (1). Deze onderwerping aan de letter der j
Schrift, als onaantastbare kenbron des gcloofs, was bij hem
evenzeer een ouerdacht, en in iudtuidueele gcmocdsbewegiug
geworteld besluit, en dus eene daad van vrüheid, als elke (
andere. Die staan blijft, na het doen van eenige stappen,
heeft zich niettemin bewogen. Wie, als verschillende wegen l
openstaan, besluit eene te volgen, heeft gehozeu. Dat niet het 1
middel, maar het resultaat, het dogma, waartoe het geleid (
had, bij voorkeur werd vastgehouden, ja! het eerste daar- l
mede schgubaar ontkend, is niet onbegrüpelük. Doch het i
regt werd hierdoor niet weggenomen.
Het komt mij zeer duidelijk en consequent voor, dat de
Katholieke kerk dit regt niet erkennen wil, maar het te ge-
lijker tijd volstrekt onnoodig oordeelt. ­Zij beweert toch in de
overlevering der Kerk de waarheid te bezitten. Dat echter een
Protestant hetzelfde volhoudt, schijnt van dien over de bergen
E wijzenden trek te getuigen, waarop reeds in den aanvang ge- (
· i wezen is (2). 1
---
(1) Zie de schoone uiteenzetting van LuTnun’s inwendigen strijd bij
L. RANKE. Deutsche Geschichte im Zeitalter der Re/'ormation, I, lil. l
224 en volgg.
(2) In andere geschriften gewaagt de heer euonn van » eene oufeil­
bare kerk," van » het gezag der traditie," van » eene ouverandcrlg/te
kerkleer." Hij werd dienaangaande reeds vroeger teregt gewezen door
den schranderen Hoogleeraar DP. J. n. senomisziv, in diens Voorretle eu .
1