HomeBrieven aan een oud-GaribaldiaanPagina 13

JPEG (Deze pagina), 1.11 MB

TIFF (Deze pagina), 7.65 MB

PDF (Volledig document), 20.07 MB

. ll
voorbehouden op grond van opzettelijk buiten de zaak te zijn gehouden
er en van de ontnuohtering die haar deel moest zijn, toen de ware toedracht
>rt der zaak haar eenmaal bekend werd. Zij beheerden het Drievoudi g Ver-
.ar bond op een manier, die tot rechtmatige grieven Uwerzijds moest
iet leiden en, terwijl zij dit toegaven, vroegen zij toch Uw hulp! Wij,
lot Engelschen, zijn trager van begrip en minder gevoelig van aard dan
Zij gij zijt, maar zelfs wij zagen in de politiek van den Duitsohen Rijks-
itie kanselier eer een beleediging dan een handige insinuatie; ik maak
ers me heusch sterk, dat ik het er in diplomatie beter af zou brengen.
ien Evenmin bestaat er veel gevaar, dat lieden als gij zich in gezonde
nze redeneering door hen zullen laten overtroeven. Er bestaat Goddank
weinig kans, dat de professors waarvan het wemelt aan de stranden
den van de Oostzee, het in logica van U, Latijnen, zullen winnen I Som-
ieer migen dezer heeren maken aanspraak op het bezit eener hoogere
zou- logica en zeggen dat zij verheven zijn boven het schermen met syl-
elen logismen; de waarheid is dat er geen enkel syllogisme bestaat, dat
loor hun begrip niet te boven gaat. Wanneer zij zich beklagen, hetzij
egen · over Uwe onthouding, om voor hunne zaak op te komen, hetzij omdat
nge- gij U bij anderen aansluit, is Uw antwoord gereed en het is onweer-
wat legbaar. Gij zult hen voorhouden, zooals reeds deedt, dat gzj
Zij het niet waart, die het Drievoudig Verbond uiteen deed spatten, zelfs
ieen niet ter wille van het behoud des vredes. Zij waren het, die het
voor braken, ter wille van een cumoallenclew. oorlog. Het spreekt toch
zijdig vanzelf dat gij evenveel recht hadt als Oostenrijk om in het geval
zij er Servie te worden gekend; gold het hier een schaakpartij, dan zou
nmer men kunnen zeggen: een zet en schaak-mat. Het zal hun ook zeker
zggen moeilijk vallen, met goed gevolg een beroep op het volksgevoel ten
gulair Uwent te doen. Ik twijfel niet, of de Engelschen en de Franschen
ngen, hebben heel wat onzin verkocht over U, maar zij beginnen de zaak
er is thans beter in te zien. Zij schrijven niet bepaald in den geest van
en om de volgende tirade, van den meest bekenden en onvervalschten voor-
vechter van de Pruisische politieke wijsbegeerte, Ohamberlain. Luister
i goed naar hem l " Wie kan in onze dagen in Italie leven en in aanraking
maar komen met hare beminnelijke en hoogbegaafde kinderen, zonder pijn-
lijk te worden getroffen door het feit, dat hier een groot volk ten
welke ondergang is gedoemd, onverbiddelijk, omdat er de innerlijke drijf-
e meer kracht aan ontbreekt " enz. De drijfkracht, moet U weten, die Von
schiet, Kluck zoo zegevierend van Parijs deed bezitnemen! Zelfs een half-
tomme ontwikkeld Engelschman die nooit van een ander Italiaansch dichter
leeren; hoorde dan Dante, weet dat hij nog wel hoogere qualiteiten bezat
gevolg dan juist beniinnelijkheid. Zelfs een ongeletterd Franschman, die
t recht nooit van een anderen Italiaanschen veldheer hoorde dan Napoleon,
J over. zou U weten te vertellen, dat het den artillerie-man zeker niet aan inner-
ded der lijke drijfkracht haperde. " Wie kan in onze dagen in Italie leven Z " I
iefening De Pruisische geleerde klaarblijkelijk niet. Zijne indrukken werden I
vernuft wellicht opgedaan in Italiaansche opera’s, maar zeker niet in de l
»ok niet Italiaansche straten en allerminst op het Italiaansche platteland. Het I
ien zich merkwaardige van het geval is, dat zulke beelden van Italië als in de j
ed deel- herinneringen branden van het meerendeel der Noordelijken, die breede j
maken. opvattingen huldigen en . . . die er geweest zzjn, van geheel I
uw, dat anderen aard zijn. Ik voor mij zou mij geneigd voelen te vragen: I
len kon l