HomeOfficieele publicatie der Engelsche regeering van de door haar met den Gezant der Vereenigde Staten in zake de terechtstelling vPagina 20

JPEG (Deze pagina), 1.05 MB

TIFF (Deze pagina), 7.00 MB

PDF (Volledig document), 22.64 MB

19
de bij · aankomst in Engeland, per brief hunne erkentelijkheid
n. hadden betuigd. Deze laatste bekentenis maakte haar geval Q
et zooveel te erger, omdat, ware het alleen bewezen geworden, dat i
le- zij de soldaten had bijgestaan om naar Holland uit te wijken,
2li zonder dat zou zijn gebleken, dat zij een land hadden bereikt,
.e, dat met Duitschland in oorlog was, zij alleen veroordeeld had
te kunnen zijn ter zake van poging tot het vergrijp en niet tot het
en begaan van het vergrijp zelf. Zooals de zaak nu stond was de
el j straf, uit kracht van de Duitsche militaire wet, de doodstraf.
nu Paragraaf 58 van het Duitsche Militaire Wetboek luidt:
i " Met den dood zal als schuldig aan landveraad worden
S- l gestraft een ieder die, met de bedoeling om den vijand bij
ld l te staan dan wel nadeel te berokkenen aan de Duitsche
in ` troepen of de troepen der Bondgenooten, schuldig zal blijken
FB te zijn aan een der misdaden voorzien bij paragraaf 90 van
.11 j het Duitsche Strafwetb·oek."
,u In het geval bedoeld in de aangehaalde paragraaf 90 geldt
[(5 het I
W " . . . het aan den vijand toevoeren van manschappen
{6 . . ." ("dem Feinde Mannschaften zufuhrt").
is i De straffen hier van toepassing gelden, krachtens paragraaf
H I 160 van het Duitsche Wetboek, in oorlogstijd voor vreemdelingen
evenzeer als voor Duitschers.
lj In hare mondelinge verklaring vóór het Gerecht kwam Miss j
P Cavell voor het plegen van schier alle feiten der geheele j
-S· vervolging vrij uit. Hare ondervraging geschiedde in het i
·, Duitsch, terwijl een tolk alle vragen in het Fransch overbracht,
_j i een taal die Miss Cavell wèl meester was. Zij sprak zonder j
·_ j gejaagdhe-id en deed van een helderen geest blijken. Meermalen j
i voegde zij eene verduidelijking aan hare vroegere uitlatingen
‘ toe. ` l
t Op de vraag, waarom zij die soldaten naar Engeland had
_ i helpen gaan, antwoordde zij dat zij van oordeel was dat, als zij
P j het niet had gedaan, de Duitschers hen zouden hebben
doodgeschoten en zij derhalve meende niet meer dan haar plicht
W jegens haar vaderland te doen door hun het leven te redden. j
" l De Militaire Openbare Aanklager zeide dat dit argument zou
1 i kunnen opgaan voor Engelsche soldaten, maar dat het geen steek l
E l hield in het geval van Belgische jongelieden, die zij aanzette om l
{ i de grens over te gaan, terwijl zij volmaakt vrij waren om in hun
l land te blijven, zonder in levensgevaar te verkeeren_
` Mr. Kirschen bepleitte Miss Oavell’s zaak met warmte en liet l
‘ i niet na, elk argument te gebruiken dat ten haren gunste aan l
L het Gerecht kon worden voorgehouden. l
De Militaire Openbare Aanklager verzocht liet Gerecht des-
niettemin tegen Miss Oavell en acht anderen van de 35 beklaagden
l den straf des doods uit te spreken. Het Gerecht scheen niet tot
eenstemmigheid te kunnen komen en de beslissing werd verdaagd.
De man die mij van een en ander verslag deed gaf als zijn l
gevoelen te kennen, dat het Gerecht niet tot het uiterste zou gaan.
j Hoe het zij, na een en ander te hebben vernomen, te weten l
Zondag avond, vervoegde ik mij aan de Politische Abteilung Y
{ van het Duitsche Goevernement in België en legde er l
j de vraag aan voor, of men mij, nu het_ geding was afgeloopen,
1
1