HomeDe aprilbewegingPagina 112

JPEG (Deze pagina), 793.56 KB

TIFF (Deze pagina), 6.59 MB

PDF (Volledig document), 124.97 MB

·­ ll)? ---
een volmaakt-gelijksoortig middel tegenover het petitionne-
ment zijner tegenpartij de toevlugt te nemen en te zeggen:
"om het spel te volinaken, kon ieder zijne handteekening
op onderscheidene adressen te gelnk zetten, en werden de
jl dooden @11 zij, die niet schrijven kunnen, zelfs niet verge-
ten ‘." hïaar door iederen onpartijdige zal die bewering
als logenachtig worden gebrandmerkt. Het petitionnement
, der Roomsch-katholieken heeft zulk een reusachtigen om-
J vang gekregen, niet door het aanwenden van zulke lage
kunstgrepen, maar enkel en alleen doordien het aangebo-
den wetsontwerp een bekommering en spanning onder hen
had veroorzaakt, die volstrekt­algemeen was. i
Dat de werking door terugwerking van de znde der Pro- {
testanten achtervolgd zou worden, was ligt te voorzien. Ze _
· bleef ook niet lang uit. Met uitzondering van de weinigen i
die zich stilhielden of het petitionneinent der Roomsch­ka-
tholieken ondersteunden, wendde men zich nu met zijn ver-
zoekschriften tot de Tweede Kamer om aan te dringen op
de aanneming, hetzn met of zonder wüzigingen, van het j
ontwerp dat zoo heftig bestreden werd, - om aan te dringen ‘ H
ll op de aanneming, inweêrwil het ook voor de Hervormde
Kerk een valstrik kon worden. VVaar de gemeenteleden-
K zelf niet in de zaak werden gemengd, daar handelde althans
i de predikant of de kerkeraad in hun naam. Nergens bleef
men achter, nadat Utrecht op nieuw een loffelijk voorbeeld
I , van onverzwakten ijver had gegeven. Men begon meer en
3 meer tot het inzigt te komen, dat de Aprilbeweging geen
andere vruchten zon afwerpen dan het aanhangige wetsont-
Q werp; ­ en niet ten onregte begreep men, dat het zaak
was, het bereikbare niet prns te geven uit verlangen naar
het onbereikbare. Had men vroeger wering der bisschop-
pen verlangd en, in ieder geval, althans hun erkenning
ä door ’s lands hooge Regering een ondenkbare zaak geacht,
‘ niet ten onregte begreep men dat nu ook het mindere met
ä rustige onderworpenheid behoorde te worden aangenomen,
` won men niet alles verliezen wat met zooveel moeite gewon-
nen was. Vandaar dat de antipapisten en kerkelijk­libera­­
len in hun bladen het ontwerp, waarmee eigenlijk niemand
E vrede had en dat om verschillende redenen door heel de
verdere dagbladpers werd bestreden, met lofzangen begroet-
W------ «--«
1 De Fakkel (1855%) n". 34,
E v
4
*