HomeDe cassatie-regtspleging in Frankrijk en eldersPagina 74

JPEG (Deze pagina), 639.15 KB

TIFF (Deze pagina), 6.91 MB

PDF (Volledig document), 70.31 MB

r< va

r .
·- 60 `
IV.
I
j wirr VAN DEN 16 snrrnunnn 1807.
Ingevolge deze ook voor strafzaken door art. 4AiO Code
l cZ`I¢zsámcái0n Orémávzelle aangenomene wet, moest authentieke
i uitlegging plaats hebben, wanneer het Hof van cassatie het
, tweede vonnis vernietigde, aan hetwelk het evenwel reeds wij-
sácml zoodanige uitlegging vóór het vellen van deszelfs tweede `
vonnis voor te slaan; wilde het dat niet, zoo moest het dit
vonnis met vereenigde kamers uitwijzen, en dan volgde de
authentieke interpretatie, wanneer de uitspraak van het
derde regts-oollegie weder aangetast werd.
De gewigtigste bepaling van de wet is die van art. 2:
` actie vInáer]m·’2fa2fi0m est elmmcie clans Za,/'arme rlesrèglemeizás
cZ’a¢Zmá¢zésá7·mfé0¢z puöléguc.
De spoedige vereeniging tusschen wetgevende en regter-
lijke magt was dus weder hersteld. De wets­uitlegging
behoefde bij geene wetgevende vezgaclerivzg aangevraagd te
worden. Al geschiedde ook de wets­uitlegging clans LA
1 romvm (Zes règlemeizás cZ’admi¢zis2f¢·aZi0¢z pztöligzte, zoo was
zij in den grond tooh niet anders, Een ko11 niet anders
zijn, dan eene handeling van de tot authentieke wets-
uitlegging alleen bevoegde wetgevende ma gt, welke NAPOLEON
zich had toegekend. YVil men dus het Hof van cassatie,
met Hnmtroiv DE PANSEY (ale Z’¢má0rizfa' jmliciaire), eene
door het uitvoerend gezag gedelegeerde magt om toezigt
uit te oefenen noemen, zoo is dit slechts in zoo verre juist,
, ._ als zij, die met dit gezag bekleed was, te gelijk dat eens wet-
gevers in haren persoon vereenigde. In den grond der zaak
en zoodra men deze beide door het hoofd des Staats uit- i
geoefende magten afzonderlijk nam, bleef het Hof van {
i
E S
`