HomeDe cassatie-regtspleging in Frankrijk en eldersPagina 66

JPEG (Deze pagina), 659.10 KB

TIFF (Deze pagina), 6.79 MB

PDF (Volledig document), 70.31 MB

á
... 52 ...
geschreven vormen toeschrijft, en daarom het in die instantie-
gewezen vonnis niet bestaanbaar vindt.)
Het verstaat zich echter, ook naar Dnitsche regtsbegrip-
pen, van zelf, dat, wanneer een hooger regter het vonnis
van den ondergeschikten regter, wegens gebrek in den vorm,
casseert, de door den opper sten regter noodig geachte vormen
bij de nieuwe procedure moeten in acht genomen worden.
Maar het denkbeeld van een Hof van cassatie, dat niet
als opperste regter optreedt, aan welks beschouwingen de
regtbanken niet gebonden moeten zijn, brengt het groote
euvel met zich, dat twee- en drie malen hetzelfde gebrek
in den vorm gepleegd, twee- en drie malen een gansch
geding gecasseerd worden kan. Wvelke eene ongehoo1·de
vertraging dor eindbeslissing! Het ware een geluk de
voorziening in cassatie te beperken tot gevallen, welke niet
op andere wijze, vooral niet door eene reguêzfe civile, kun-
nen geholpen worden, wanneer eerst bij afwijzing van de
_ requêzfe de baan voor de cassatie-procedure zoude openstaan. •
Maar, vraagt men, is het niet goed eene boven de regt-
banken staande magt als bewaakster van de door deze in
acht te nemen vormen te stellen? Kan niet ook een opper-
ste geregtshof vormen schenden, nietigheden plegen? Dit
laat zich beantwoorden door de eenvoudige tegenvraag: kan
dit niet ook het in 1790 opgcrigte Hof van cassatie? De
wetgevende magt kan geene nietigheden bij hare uitspraken i
begaan. In den cmzseil prive', die onder des Konings oogen
raadpleegde en besliste, en wiens uitspraken den wil der
_ wetgevende magt uitdrukten, kon geene nietigheid begaan
worden. Maar zoo kan het natuurlijk niet bij het Hof van
cassatie met opzigt tot de aan hetzelve voorgeschreven
vormen zijn. T
F j
ï