HomeGedenkschriften van Generaal von Moltke 1877-1916Pagina 9

JPEG (Deze pagina), 664.98 KB

TIFF (Deze pagina), 4.40 MB

PDF (Volledig document), 24.47 MB

ti
karakter van den schrijver, diens verhouding tot ’
den keizer en zijn omgang met den grooten oom
gi en naamgenoot, den veldmaarschalk, die door zijn
overwinningen van 1864, 1866 en 1870-71,
Duitschland gebracht heeft op het toppunt van
macht en roem. _
gjëy Nopens het karakter van den schrijver verkrijgt
men zeer gunstige indrukken uit zijn mededeelingen
aangaande het voorgevallene toen hij, in den aan-
vang van 1905, in aanmerking kwam om, als op-
ïïg volger van graaf von Schlieffen, benoemd te
if; worden tot chef van den generalen staf. Von Moltke
q begeerde die betrekking volstrekt niet; hij ver-
'­s klaarde te hopen: ,,dat deze drinkbeker hem zou
voorbijgaan". _ __
. Toen de beslissing moest vallen heeft hij aan
den keizer in een langdurig mondeling onderhoud
de redenen uiteengezet, waarom hij bezwaar moest
maken tegen het aanvaarden van die functie. Hij
gp deed dat flink, openhartig en eerlijk. Hij ontwik-
kelde overwegende bedenkingen tegen het optreden
gJf_ van den keizer in militaire zaken, waarbij deze
gewoon was telkens persoonlijk in de leiding in
te grijpen. Bij grootere oefeningen, 't zij op de
li kaart, dan wel op het terrein, nam de keizer veelal
het bevel over een der partijen op zich. Graaf
von Schlieffen was van oordeel, dat de keizer niet
door een zijner generaals geslagen mocht worden,
zoodat hij altijd overwinnen moest. Von Moltke
li; achtte dat verkeerd; hij meende dat de keizer zich
`i‘_. moest onthouden van alle bevelvoering. Zooals
het tot dusver ging, moesten de generaals hun
initiatief verliezen en hun zelfstandigheid inboeten. l
l~ =· Het geval had zich zelfs voorgedaan, dat de keizer
QV, aan een commandeerend generaal woordelijk een
bevel gedicteerd had, dat deze, in strijd met zijn
eigen meening, moest geven. Uit een dergelijk
aar? à
l!
lag!