HomeGedenkschriften van Generaal von Moltke 1877-1916Pagina 10

JPEG (Deze pagina), 626.04 KB

TIFF (Deze pagina), 4.40 MB

PDF (Volledig document), 24.47 MB

i 9
optreden van den keizer moesten verkeerde,
noodlottige gevolgen voortvloeien.
De keizer was niet ontstemd, doch alleen ver-
wonderd. Hij erkende de juistheid van von Moltke’s
opmerkingen en zeide altijd bona fide gemeend
‘ te hebben, aan de generaals te moeten toonen hoe
zij, naar zijn wensch, behoorden te handelen. Hij
begreep von Moltke's verlangen, dat de generaals
vrij en zelfstandig moesten zijn in hun bevelen.
]uiste leering kon beter door het maken van fouten
verkregen worden; een generaal moest niet
door de wetenschap, dat hij à priori bestemd was
om door den keizer te worden ,,abgesch1achtet",
zijn lust, zijn ijver en zijn energie voor het com-
mando verliezen.
Kort daarna werd von Moltke benoemd tot chef
van den generalen staf.
Wij verdiepen ons niet verder in de brieven en
documenten; doch bepalen ons tot hetgeen voor
ons de hoofdzaak vormt uit von Moltke’s gedenk-
schriften, namelijk het voorgevallene bij het ont-
staan en in de eerste periode van den oorlog.
Met betrekking tot de historische feiten, die
in den zomer van 1914 aan het uitbreken van den
oorlog zijn voorafgegaan, treffen we in de memoires
geen noemenswaardig verschil aan, met hetgeen
wij dienaangaande in ons boek hebben vermeld.
De uiterlijke oorzaak van den oorlog was de
moord op den Oostenrijksch­Hongaarschen aarts-
hertog­troonopvolger. Zoodra door Oostenrijk
1 aan Servië eischen om vergelding werden gesteld,
schaarde Rusland zich aan de zijde der moorde-
naars. Het vreesde, dat zijn prestige op het Balkan-
schiereiland en zijn invloed als beschermer van de
Slaviërs te loor zouden gaan, indien het Servië
V zonder bijstand aan Oostenrijk overliet. Mitsdien