HomePro Flandria servandaPagina 44

JPEG (Deze pagina), 1.24 MB

TIFF (Deze pagina), 7.63 MB

PDF (Volledig document), 140.46 MB

j _ _ _ V , . , . . . . , -,;.. ,,Y. ..,,,-n....,,__.___,_____,_,..,..,..__ _
‘ L:
Vl i z
’I 28 HISTORISCHE INLEIDING ;
E aan om van de regeering gerustst­ellende verklaringen te verkrijgen. :
ä Algemeen bekend is het telegram, dat, met dat doel, door de talrijke in jl i
, Holland verblijvende Vlamingen, die op den 11den Juli 1915 te Bussum Q, i
den Gulden-Sporenslag vierden, aan Koning ALBERT gezonden werd, en ; 1
‘ _ het antwoord, dat zij daarop mochten ontvangen. Terwijl de regeerin-
j ` gen van alle in den oorlog betrokken volkeren begrepen, dat het niet
l L I aanging alleen maar offers te eischen; dat de gebrachte offers wezen- ë; ‘
l ‘ lijk ook recht gaven op een vergoeding, ·en deze gaarne schonken in den ïï
i _ vorm van eene belofte van of een uitzicht o·p betere staatsinrichting,
liet de Belgische regeering den Koning antwoorden: ,,Vecht en zwijgt", ‘
li en ontzette den volksdichter RENé DE CLERCQ en dr. A. JACOB uit hun ,
,lI I ambt. Had dat antwoord anders geklonken, er had waarschijnlijk nooit
l van ,,activisme" sprake hoe-ven te zijn. Het hardnekkig zwijgen der j
Belgische regeering kon voor niemand iets anders beteekenen dan: in `
l België behoort alles bij het oude te blijven, na als voren. ~ V
~ Geen wonder dus, dat, toen alle pogingen van dien aard, de eene vóór, I
lg; de andere ná, op niets uitliep­en, de onrust in de Vlaamsche gemoederen `
niet meer tot bedaren te brengen was. Het steeds driester optreden der
franschgezinden, die zich niet ontzagen van de bezettende macht gun- ;
äten voor het Fran-sch afdte smeeken; het meerddan b«eàreï)mdär1de· ge-
‘ ‘ rag van ve e zoogenaam e passieven, een en an er met e lij are in-
li, ' stemming der Belgische regeering in Havere; de overtuiging, dat van
I . een overwinning van het Belgisch nationalisme voor Vlaanderen niets te ‘Q
Q _ verwlachten was, a.lles deed de stambewuste Vlamingen er toe besluiten, ‘ï
Ii, uit un werkeloosheid te treden, - des te meer, daar het gevaar voor
I lj verduitsching hoe langer hoe minder denkbeeldig bleek - onder de wel-
bekende leus: Noch Fromsch, noch, Duitsch, maar Vlaiwmschl Waar het
klaarblijkelijk was, dat de franschgezinden een beslissenden stormloop
l tegen ·het Vlaamsche volksbestaan bedoelden; dat hun strijd niet ging
vóór het ,,Belgische Vaderland", maar tégen het Vlaamsche Volk, dat
l , België immers niet bedreigde, scheen het den stambewusten Vlamingen
It onverantwoordelijk toe, de handen in den schoot te leggen en de gebeur-
H. tenissen gelaten te blijven afwachten.
lj De bezettende macht had, krachtens de Haagsche Conventie van 1907,
j die immers ook in België kracht van wet heeft, tot plicht de wetten toe
hij te passen en voor een geregelden ·en geordenden staat van zaken te zor­
l gz gen. Aanvankelijk steunde zij daarbij de franschgezindheid.Toen nu het
, Duitsche bestuur aanstalten maakte om onder de bestaande wetten wel
2 , I degelijk ook de zoogenaamde taalwetten, en de wet op den leerplicht
T niet alleen naar de letter, maar ook naar -den geest uit te voeren, meen-
g » den vele Vlamingen, dat zij, door zich daarte·gen niet te kanten, geens­
= zins te kort deden aan hun plichten als loyale burgers van den Belgi-
I schen staat. Ofschoon zij zich van de schaduwzijden wel bewust waren,
deed hun liefde tot Vla.ande·rIen hen hun natuurlijken tegenzin overwin­
nen, en schonk hun moed en kracht om zich, schimp en ho-on van anders- ê·
j denk·enden ten trots, ten bate- van land en volk, een zekere mate van
|ï E
te I
le ` T
we I
li ïl
Bi :tII ‘ll¥· I · .. _ .· .