HomeGeschied- en redekunstig gedenkschrift van Nederlands herstelling in den jare 1813Pagina 47

JPEG (Deze pagina), 761.16 KB

TIFF (Deze pagina), 4.06 MB

PDF (Volledig document), 33.27 MB

t ­­ 47 ­­
B- staanbaar pligtgevoel. Geen lage baatzucht deed bem het stille beekvertrek
as 3;. voor het woelig Staatstooneel verlaten; geen hooger stand bekeerde hem,
nt j noch deed zün borst van glorie zwellen: zijn doel was zoo zuiver, als zijn
ZB i werk moedig en krachtig. Hü toonde dit, en hield het voor zijn grootst ge-
jg luk, dat hü het kon en megt toonen. Anderen, die het Vaderland hadden
gd helpen redden, werden door rang, betrekkingen, of ambteloosheid geroepen,
m om het geredde Vaderland te dienen. Met Nederlands herstelling mogt kmr
u_ mm zün werk al`gedaan rekenen. Niets ook kon hem bewegen, om het edel
beroep te verlaten, ’t welk hij eenmaal gekozen had, en sinds jaren tot luis
[,6 ter verstrekte; het beroep, om door grondige kennis, cchten smaak, groote
0,- beginsels, jongelingen te vormen, bem gelijk! Zoo keerde hij, overdekt met
0,- waren roem, vereerd met het vertrouwen van zijnen Vorst, gezegend, geliefd
ng van al wat het Vaderland lief heeft, in den vreedzamen kring der letteren
terug, en kende geen grooter, geen anderen loon, dan oa nasra mmeiza te beeten!
e-
ik Aan geenen man kende beter, dan aan dezen, het gewigtig werk worden
.6,- toevertrouwd, om in Nederlands Hoofdstad, den Prins van oaarua, onder den
gm naam van witten om Eansrmv, als den Souverein, door de natie gekozen, te
Em doen uitroepen. Kamran en zijn wakkere Ambtgenoet deden bet, op den
,j, lsten van Wintermaancl onder luide tocjuichingen. En deze schoone, ver-
m- rassende stap, bcspaarde aan het nog wankelend Vaderland vele gevaarlijke
in- weifelingen; werd door de verbonden Vorsten met bewondering goedgekeurd;
tijk en gaf terstond aan Nederland rang, waardigheid en luister onder de Sta-
ler ten van Europa.
zn, ·
lk- Des anderen daags kwam de Prins in Amsterdam. lk zwijg hier van dien
ger intogt, want ik beschreef hem reeds zonder het te willen. Toen had de edele
gn, Vorst slechts zijne oogen in het rond te slaan om de vraag beantwoord te
js, zien: wat wil dit volk, dat ik voor hen wezen zal? Wat indruk maakt het
jjn op hen, mü als hunnen Souverein te ontvangen? En nogtans aarzelde Hij,
Og- en vreesde te veel zich aan te matigen, wanneer Hij aannam, wat zoo blijk-
gg. baar, door zulk een volk Hem was opgedragen; en moest door van naa nom
gg, en xiznraa, met kracht van overredende taal, als met tranen en gebeden
{dg daartoe bewogen worden; en liet na uren tegenstand zich niet verwinnen,
um dan omdat het heil des Lands aan zijne keus verbonden was! Zoo dacht de
,0], Vorst, die, ’t geen Hem aldus moest afgedwongen worden, als de voorwaarde
cu had kunnen eischen, waarop Hij zich stellen zou aan het hoofd des Vader-
eef- lands; de Vorst, aan wien alleen Nederland de krachtige hulp der Bondge-
art- nooten, hunne ronde erkenlenis zijner onafhankelijkheid, en het vertrouwen
oei- van geheel Europa te danken had!
·en.
s er Wat verder dien dag, en den avond van dien dag, in de verrukte Hoofd-
taar stad voorviel, kon niet anders dan den Prins bevestigen, in ’t geen trouwe
tot mannen Hem op den heiligen eed aan het Vaderland betuigd hadden, dat
ing. Hij geen opgedrongen, maar een afgebeden Souverein meest beeten; en de
zsde nederige, maar schoone en hartelijke taal, waarmeê Hij aan de Burgers van
het Amsterdam zijn besluit te kennen gaf, om het Oppergezag, mits onverwijld
tem door eene constitutie omschreven, te aanvaarden, voltooide aller vreugde.
eêr­ Iïdeni Haag! te rug gekomen, vond hij aldaar de harten op denzelfden toon
‘ »“ «