HomeGeschied- en redekunstig gedenkschrift van Nederlands herstelling in den jare 1813Pagina 45

JPEG (Deze pagina), 788.32 KB

TIFF (Deze pagina), 4.04 MB

PDF (Volledig document), 33.27 MB

Q
tl
ar 1 áö
jg haar liever noemen, de hartelijke Aanspraak, waarmee Hij, bij zijne aan-
,8 ; komst, zijn Vaderland begroette, werd alles gevonden, wat moed, wat een-
jd dragt, wat vaderlandsliefde verlangen kon; maar van het gezag, de waar-
n- digheid of titel, door Hem te bekleeden, werd met geen woord gewaagd.
jj En nogtans was dit gewigtig punt reeds beslist door den eersten stap van
DT den Graaf van srniun, toen hij zich tot Gouverneur van den Haag, in naam
ik »` van den Prins deed uitroepen; stelliger nog en openlijker, toen van nan num:
ge en van noemvnonr, in zijnen naam, het Algemeen Bestuur des Lands aanvaard-
et gj den. ln naam van den Prins was de oppermagt der Franschen vervallen
r- verklaard; alle eeden aan hen gedaan vernietigd, hunne kassen in beslag,
mt hunne goederen in bezit genomen, en om in één woord alles zamen te vatten,
1- de Souvereiniteit uitgeoefend. Het Nederlandsche volk had aan alle deze daden
zr het zegel zijner goedkeuring gehecht, op eene wijze, zoo eenstemmig en krachtig,
ot gelijk nooit opperxnagt door eenig volk werd opgedragen. De Prins vAN ORANJE,
r- in Nederland komende, was dus reeds tot Souverein aangenomen, en door
en den eenparigen wil van allen erkend ; zijne toestemming alleen ontbrak.-
.ls Hoe kon ook het oud Bondgenootschappelijk gebouw, men mogthet dan ver-
e; beteren, en trachten te volmaken, weder opgerigt worden? Deze verbete-
er ring en volmaking zelve zou terstond den twistappel in het midden hebben
id geworpen, en de eendragt, de eenige zoete vrucht van alle onze ongeluk-
en ken, aan doodelijk gevaar hebben bloot gesteld. Die staatsinrigting, toen zij
ig nog geheel en in wezen was, toen alle de raderen van het zamengesteld
zn werktuig nog in onbelemmerde, regelmatige beweging, zoo goed mogelijk,
ar in elkander vatteden, had Nederland zoo dikwerf van den rand des verderfs
=rs Q niet kunnen te rug houden; had, bij de zaden van burgerlijke verdeeldheid,
ze ej ook die der ontbinding en verwoesting van eigen krachten in zich opgeslo-
ten: zaden, niet uit te roeijen door de schranderst uitgedachte verbeterin-
‘ij- Q gen, omdat zij in de grondvesten van het gebouw zelven wortelen hadden
iet g geschoten. En daar die Staats-inrigting nu zoo lang vervallen, den meesten
E vreemd geworden, bij velen geheel vergeten was, zou men haar uit het niet
te rug roepen, als of alle de lessen der ondervinding voor ons verloren waren,
ng i en wij, door zoo veel tot onze schade te leeren, geen aasje wijzer waren
EC rl geworden? Dit denkbeeld mogt nu of dan opkomen in het hoofd van ver-
ual standige Vaderlanders, wie onAms’s herstelling terstond de schoone dagen
=1‘S der oude Republiek in het geheugen te rug bragt, maar het kon daarin niet
H , hechten: het moest verdwijnen, en verdween ook als een betooverend droom
in- `lj beeld, bij het ontwaken als in damp vervlogen! en hoe zouden we aan de-
ste Mogendheden van Europa, die ons verlosten en eerden, vertrouwen hebben
en t ingeboezemd, indien het Bestuur, dat wij verkozen, zich niet zoo wel door
nd ä éénheid en klem van gezag, als door zuiverheid van Staatsbeginsels kenmerkte?
n, ln het hoofdkwartier der Monarchen te Frankfort, en in het kabinet van
op T Londen, had men ons toegejuicht, dat wij den Prins van onkmm tot ons Op- ·
l, peI‘ll00l`d hadden uitgeroepen; en straks zouden ze ons zien raadplegen OVGP
, den zin dier benaming, en hoe wij dien titel nu, of in het vervolg wilden
ien _ beperkt hebben: straks zouden ze ons de vrijheid in het schild zien VOGPGH,
em als wilden we aan hunne volken prediken, dat men onder eenhoofdig gezag t
len niet vrij kon zijn! Neen! de Prins van onarua was reeds, in zijn afwezen,
ien door de natie als Souverein gehuldigd; Hem niet, terstond bij zijne komst,
ï als Souverein uit te roepen, zou ontrouw geweest zijn , tegen de natie ge-