HomeGeschied- en redekunstig gedenkschrift van Nederlands herstelling in den jare 1813Pagina 38

JPEG (Deze pagina), 740.49 KB

TIFF (Deze pagina), 4.02 MB

PDF (Volledig document), 33.27 MB

` ­­ 38 -
l Maar er moeten nogtans middelen zijn, om het gevaar te keeren;er moet k
t zoo wel zegepraal in het verschiet zich opdoen, als nederlaag, zoo wel vrij- = Pt
e` heid als de dood. Een Veldheer, die den beslissenden slag waagt, terwijl hh
t alle voordeelen mist, zoo van stelling als sterkte, van aantal als van krijgs.
Q haftigheid züner troepen; die voorspellen kan, wat gebeuren moet, zoo het 0
onmogelijke bem niet redt; verraadt hij niet zijn leger? -­Doch indien bem V
l` nu niets overblijft, dan den slag te wagen? Zoo hij, reeds van alle zijden il
lj omringd, zich gevangen moet geven ter willekeur zijns vijands, of ’t geen men Si
l het onmogelijke noemt beproeven: hoe! moet hij dan schande en ketenen t 3
l kiezen, omdat hij den dood ziet, den dood vreest op de spits der vijandelijke l G
l` bajonetten? Wij hebben het reeds gezegd, de omwenteling heeft hare Hoof- lf
i den zelven verrast; het gebeurde te Amsterdam, na den aftogt van nowron, lt
ij lag zekerlijk niet zoo, gelijk het gebeurde, in het bestek door hen beraamd. U
._ Zoo ras die gruwel in des dwingelands oogen gepleegd was, was [lolland door
ll hem verbeurd verklaard. Vant overal zag men denzelfden geest, dezelfde
j oproerleus; overal was de adelaar des aardscheu Jupiters vertrapt - zijn · d
t bliksem moest hem wreken! En dit meende men met rustherstelling en rust- tt
jj bewaring te kunnen boeten. Dit werd door de Franschen beloofd, uit Utrecht l lt
" het gedrag des Amsterdamschen Kolonels geprezen .... Vogelaarsáluiten, 0
l Sirenen-zingen ! Kende men dan den trotschen woestaard zoo weinig ? Hadden n V
ij niet zijne ambtenaren moeten vlugten voor geweld? En men had hen laten l•
vertrekken, hun aangeraden te vertrekken! Al wat groot, aanzienlijk en deftig Z
was, had zich ivnzr naar den Prins, naar den Prefect begeven, om hen te it
j hidden, te bezwcren, van niet door hen verlaten te worden; lijf en leven V
" aan te bieden, om hen te beschermen, dat men slechts over hunne lijken E ël
en de lijken hunner kinderen tot hen zou kunnen naderen! Dit zou misschien; Kl
i misschien! Amsterdam en Holland ten zoen hebben kunnen strekken! ltlaep, S<
t lijdelijke rustbewaring, zonder herstel der orde, zonder strafder oproerigen, l t=
V zonder dat men alom weder ’s Keizers naam en wapen zag pronken ; daarmeê C
zou mrorsoiv zich laten paaijen? ijdele waan! Op het oogenblik dat de mare A ä‘
l van den opstand in Parijs kwam, was, in Narousoivs wraak en roofgierigen Q d
‘ zin, Holland van de lijst der landen uitgeschrapt! V te
·· st
i Zoe moest dan de kans, hoe ongelijk, hoe hagehelijk ook, gewaagd worden; `J tt
§· want wat verloren kon worden, was reeds verloren. Maar was die kans wel V
L zoo ongelijk en hagchelijk, als sommigen voorgaven? De Franschen althans ` d
¥ beoordeelden het alzoo niet, schoon zij onze weerloosheid, meer dan wij zel- i d
4 ven, kenden. Maar zij kenden ook de krachten van een volk in opstand, t H
, indien het slechts den moed heeft, om alle die krachten te ontwikkelen. De Y
‘ Bastille was door enkele geestdrift veroverd, en het bloed, te Madrid geplengd, E
rookte nog! Op dien moed, die alles verwint, rekenden de Hoofden des op- l
stands; zij zagen dien rondom hen, gelijk zij hem in zich voelden blaken. 4 Sl
Was het hun te wijten, zoo die niet door allen, gelijk door hen, werd aan- k
j gevuurd? zoo het leven lief werd geacht boven de vrijheid? zoo liefde tot U
l het leven den moed voor dolheid verklaarde? Dank hebbe dan de Vader- “·
lj landschc Schrijver, die de eer der latere helden door die der vroegere heeft Z‘
gehandhaafd; die de krachten des volks in den Spaanschen, en in den Fran- { d
j§` sehen opstand, tegen elkander gewogen, en het overwigt der laatsten heeft d
getoond. De leeuw behoefde slechts te ontwaken. Hij had naauwelijks zijne j al
sê M
ig
ll: