HomeGeschied- en redekunstig gedenkschrift van Nederlands herstelling in den jare 1813Pagina 31

JPEG (Deze pagina), 741.06 KB

TIFF (Deze pagina), 4.02 MB

PDF (Volledig document), 33.27 MB

... 3-[ _
l' men, gelijk van de overigen, zeggen mag, dat naauwelijks gelukkiger keuze
L kon gedaan worden, om geloof te vinden, vertrouwen in te boezemen, en
_ geestdrift op te wekken. Nu werd ook de Graaf van srmuxtx tot Algemeenen
­ Bevelhebber der krijgsmagt benoemd, en de geheele verdediging des Lands
{1 hem aanbevolen.
I. Vij noemden het oogenblik, waarin dit alles gebeurde, dreigend en hag-
_s chelijk: en wie twijfelt er aan, die zich in hetzelve verplaatsen kan ? De brief
.’ des Prefects alleen, waarvan wij boven gewaagden, kon zoo veel vrees niet
inhoezemen; deszelfs toon verried zich, schoon de inhoud niet van alle waar-
heid ontbloot was. Vant de bezetting van Gorkum was vermeerderd, en zou
H welhaast zoo wel tot aanval als tot verdediging gereed zijn. Maar er was
C bovendien geen enkel gunstig berigt van buiten. Niets viel er voor op de
,_ grenzen; geene troepen rukten voorwaarts; de afgezondenen naar Engeland
konden naauwelijks hunne bestemming bereikt hebben. Binnens lands was
7 l het niet beter gesteld. Amsterdam was van het stelsel der lijdelijke rustbe­
,,. waring niet terug te brengen. De omwenteling te Rotterdam, schoon door
S_ aan rkançois van noemvooar in den goeden en echten geest begonnen, stond
ES stil op den eersten trap harer ontwikkeling, en alles werd vermijd, wat op-
n_ stand tegen de Franschen heeten kon. Men had op nieuw de middelen ter
N, verdediging opgemaakt, en men vond er geene. Eene kloeke houding alleen kon
,_ men den vijand tegen stellen, en het gevaar verwijderen door het te veraehten.
H Nooit werd dit laatste hulpmiddel moediger of gelukkiger in het werk ge-
‘N steld. De mannentaal der Proelamatic van den 22sten November, wier op-
‘n steller canivaitnm hier met eere moet genoemd worden, deed elk Nederlander
‘N gevoelen, dat hij vrij was, dat hij weder een Vaderland had! Openlijk werd
ts de gehoorzaamheid aan Frankrijk opgezegd; voor rebel verklaard wie nog
in heulde met den Geweldenaar of zijne medestanders; alle eeden, waardoor
lg men zich aan hem verbonden kon achten, vernietigd; en al wat de wape-
]’ nen dragen kon opgeroepen, om het vrije Vaderland te verdedigen, of zich
onder deszelfs puinen te begraven! ­- Dit was het, wat de Natie begeerde!
Toen bleek het, dat de redders des lands hunnen lastbrief hadden, niet van
ri" weinigen, door hen om raad gevraagd, niet van eigen meening omtrent het
ct ‘ algemeen belang; maar geschreven in het hart van alle goede burgers, ge-
’t' · reed om dien te bezegelen met hun bloed: wier luide toejuiehingen , wier
ll, li vervoeringen van vreugde en dankbaarheid deze mannen verklaarden tot
ï tolken van den algemeenen wil, en het Vaderland, naast God, aan hunne
H zorgen opdroegen. Dit zag men in den Haag, te Leyden, en alom, waar de
n' wenseh des volks niet gesmoord werd door welgemeende , maar te ver ge-
C dreven voorzigtigheid der Stads­regenten. Geene Schutterij of Burgermagt,
`°' die zich niet terstond voor onarue verklaarde. Vapenen en aanvoerders! was
lc' g het eenparig geroep der jongelingen en weerbare mannen. Tempels weêr­
°' E galmden van dankzeggingen en lo1'gezangen: en het bedenkelijk gelaat van
m sommigen, die door geene Vaderlandsehe drift opgewonden, zich toegaven in
G" koele berekeningen van het ergste dat gebeuren kon, werd niet opgemerkt
)l' in het midden der verrukking, die uit aller oogen straalde, en van allerlip-
ld pen stroomde! Op de vraag, door sommigen gedaan: wie gaf dat tweeman­
°r schap de magt, om Nederland aan Frankrijks wraak en woede bloot te stel-
m ’ len? was geen ander antwoord noodig, dan: zie en hoor! °