HomeHet leven op een suikerfabriek in IndiëPagina 13

JPEG (Deze pagina), 746.38 KB

TIFF (Deze pagina), 6.98 MB

PDF (Volledig document), 12.47 MB

ll
Waag het niet bij ’t naar huis gaan den wagen, van
den administrateur voorbij te rijden.
Hoe de geëmployeerden of hunne vrouwen dikwijls
g zelf de schuld zijn dat een administrateur hen uit de hoogte
V behandeld, blijkt uit het volgende.
Een employé’s vrouw vond dat de vrouw van den
i. administrateur in langen tijd geene visite bij haar had
gemaakt, en zag hierin eene aanleiding, om zich allerlei
muizennesten in ’t hoofd te halen.
De kleinsteedsche vrouw kon haar onrust niet bedwin-
gen en ging naar de woning van den administrateur om
te vragen, waarom mevrouw niet meer aankwam.
Ge moet een avondje van geëmployeerden met hunne
vrouwen bij den administrateur bijwonen. ’tls om te huilen,
zooals de menschen zich aanstellen, niemand durft hare
‘ majesteit tegen te spreken.
Zijt ge `t niet eens met den administrateur of zijne
vrouw en blijft ge voor uwe meening uitkomen, ge hoort niet
op de fabriek thuis, en ge kunt zeker zijn, dat ge in uw werk
weldra ondervindt, dat ge een onbruikbaar mensch zijt.
Zoo zijn er honderden staaltjes, dat de administrateurs
of zelf, of hunne vrouwen den geëmployeerden het leven
lastig maken. Recht bestaat er niet op eene suikerfabriek,
een employé, dikwijls man en vader, wordt als een jongen
van 16 jaar behandeld; hij moet zwijgen, de administrateur
is de baas en duldt geen tegenspraak. Employé’s in de
suiker-industrie, laat u maar trappen, - hebt ge daarin geen
g lust: honderd anderen voor u.
Voor jou honderd anderen, is het stopwoord van een
administrateur en ’t is helaas de waarheid.
j Employé’s, de werkman in Holland heeft door hechte
' aaneensluiting vrijwel een menschwaardig bestaan verkregen;
wat leidt gij voor een leven?
Ver van uw vaderland, in eene kolonie, die u niets
aanbiedt, zit ge te ploeteren om een duitje voor den ouden
dag over te leggen.