HomeBarbarenPagina 95

JPEG (Deze pagina), 828.95 KB

TIFF (Deze pagina), 5.33 MB

PDF (Volledig document), 95.94 MB

93 l
1 zandwallen met uitstekende verwrongen stalen balken en
vernielde Wapens als een jammerlijke chaos van puin. De .;
3 Russen hadden de borstwering laten springen, nadat de T
U bezetting zich door den onderaardschen gang had terugge­ 5
_t - trokken in de kern van het fort. j
L_ Een vreeselijke gedachte flitste Schneidler door het hoofd. x
1. Als de borstwering naast hem, waarin hij al zijn hand-
G granaten had gesmeten, ook eens in de lucht vloog, T
B ‘ dan zou hij onder de puinhoopen begraven worden, Hij .
6 begon langs den oever der gracht te zwemmen. Nog i
i. nooit in zijn leven scheen hij zoo langzaam gezwommen te .
k hebben. Honderdvijftig meter verder vond hij een plank, i
die over de gracht lag. Daar kroop hij op en pakte een
E j geweer uit de hand van een gesneuvelden kameraad, die
Lt , ternauwernood zijn wapen wilde loslaten. Druipnat stormde ' j
lt hij met de anderen er op in, naar het gewoel vanïden strijd. f
Toen op den namiddag de ziekendragers alle gewonden
,_ naar de verbandplaatsen hadden gebracht, werden de dap­ i
St . peren, die in den loop van den dag waren gesneuveld,
,1 bijeen gebracht. Onder hen bevond zich Schneidler met l
I, een kogel in het hart. De uniform hing doorweekt, aan
k flarden, aan zijn lichaam, dat bedekt was met bloedige j
1_ schrammen en wonden van de doornen van het prikkel-· j
H l draad. Hij was gesneuveld op het oogenblik, dat het fort
I, werd genomen, en de juichkreet der overwinning lag met · l
ft een glimlach bestorven op het jonge gelaat.
je Door den gewonden kameraad, die nog levend in het
,1. prikkeldraad op den bodem der droge gracht werd gevonden,
B kwam men pas te weten, wie de dappere was geweest, die .
door zijne koelbloedigheid en zijn onverschrokken moed j
bt, zooveel kameraden het leven had gered tijdens den storm- T
Zij aanval.
,,Dat was nog eens een kerel, die Schneidler," zeide de .
¤_ gewonde. ,,lk lag daar en zag, hoe hij de granaten naar
16 binnen wierp, en telkens, als er zoo’n ,,bloempot" door een j
schietgat vloog, zweeg er weer een mitrailleur, Toen hij
je die bom met zijn handen weer beetpakte, die niet naar g
Lt, binnen ging, dacht ik, dat alles gedaan was. Toen hij echter
lg in de sloot wegzwom en zich redde, toen moest ik gelooven
,1._ aan een wonder." ä
m Maar de zeis des doods had te veel gezwaaid, de beurt g