HomeBarbarenPagina 92

JPEG (Deze pagina), 887.61 KB

TIFF (Deze pagina), 5.32 MB

PDF (Volledig document), 95.94 MB

7 W 7YYYY
l t eo
il jg i
i ; boven zijn hoofd tot zwijgen brengen! Wat deed het er
l f j j toe, als hij stierf, wanneer het hem slechts gelukte. Doch
~ voor hij kon doordringen tot onder de schietgaten en zijne
l g jj handgranaten kon smijten, moest hij het hekwerk met de
scherpe ijzeren punten, en weerhaken overschrijden. Hij
j g gl. voelde zich opgesloten in een kooi van een wild dier, door
jl j iê welker tralies de kogels der mitrailleurs om hem heen flo-
* gQ. ten, terwijl hij hulpeloos lag en zich plat op den grond
jj T drukte. Een kogel. trof tusschen beide uitgespreide vingers,
E een andere sloeg in ondernzijn arm, een derde vloog door
jj de]1;)"ha1isbescl;;ernüer valn ïjn helm. k d th 1
jj ïï jg; ij en mi rai eur ac men nu ze er a ija venoeg
had gekregen, althans de kogelregen steeg, en geeseltde het
struikgewas tegen die helling.
f ig Vlak achter hem lagen een paar doodgeschoten kameraden
Q en een derde, gewond door verscheidene kogels. Schneidler
j dacht nu echter alleen aan zijn poging om de mitrailleurs
boven zijn hoofd tot zwijgen te brengen. Vier zwarte muilen
blaften er boven zijn hoofd. Die moesten elk een hand-
granaat te slikken krijgen. Maar hiertoe had hij er zelf
niet geinoeg bij zich, dus moest hij er meer halen bij den
j Q i gewon e.
,,Makker, granaten!" riep Schneidler den gewonden sol-
äïf daat achter zich toe. Deze begreep het terstond en rolde
{ jj de bommen die hij zelf had, naar hem toe.
,,Meer, nog mcgpw
H En langzaam sleepte de gewonde zich, steunende, met de j
Wir ,s" ‘ l
j · , gi, tanden op elkaar geklemd, naar de beide gesneuvelden naast
, hem. Het duurdïe vreeselijk lang, zooals Schneidler dacht,
terväijjullgij op tdeïä griaïnatïn tlag te wlachteïïä Nu. had lhij
C ein eij zes s u s. lj s op e ze in zijn za en 1n zijnjas
j overal waar ze niet hinderlijk waren, schoof zijn geweer;
Hr jj l waarvan hij geen nut meer had, terzijde en kroop langzaam
naar het hekwerk. Hier en daar was het terdege gehavend
K door het artillerievuur.
· Hij wrong zich door een gat in het ijzerwerk en lag nu
dicht bij den muur, bijna onder het eerste schietgat. Wan-
neer hij zich oprichtte, zou hij er eenige handgranaten
naartoe kunnen slingeren, tenminste in de eerste twee ope-
jy ningen boven hem. De anderen kon hij pas bereiken, door
in de natte gracht te springen.
Nu en dan brulden de mitrailleurs boven zijn hoofd.
.‘< i·.i'