HomeBarbarenPagina 91

JPEG (Deze pagina), 885.35 KB

TIFF (Deze pagina), 5.35 MB

PDF (Volledig document), 95.94 MB

. r is vwwrj
89
m- borstwering hem tegemoet, toen hij zijn hoofd ophief. .
»k­ Boven hunne hoofden stortten springende granaatkartetsen
an. der Russen dood en verderf over hen uit. Het knetterde A
eds in de drooge piketpalen der hindernissen en de ijzerdraden l
aen vibreerden en zoemden, wanneer de shrapnells hunne ko- j
nd gels verspreidden. j
De Duitsohe artillerie had nu haar vuur verder achter 3
aat het fort verlegd. Alle verbindingswegen erheen werden door
.ng verspervuur onveilig gemaakt. Het kookte en ziedde van
len explodeerende granaten in omhoogspuitende zandfonteinen. ,
Toen het signaal voor den laatsten stormloop weerklonk, ,
en- wist Schneidler, dat hij nu recht in de armen van den dood liep.
vas Ondanks zijn jeugdigen leeftijd had hij hem echter reeds
erie zoovele malen in het aangezicht gekeken, dat hij geen vrees
ha- koesterde. Vele goede kameraden waren gedurende den
epe bijna een jaar langen veldtooht aan zijne zijde gesneuveld,
tte. hadden hun leven opgeofferd voor het vaderland. Hij zelf
run was gewond geweest en had in het veldhospitaal gelegen
eg- en er slechts naar verlangd, weer te velde in actie te mogen
be- komen.
een Toen hij eindelijk in het struikgewas op den grond lag
oeg van de groote loopgraaf, wist hij ternauwernood, hoe hij
er levend was gekomen. Als in een droom was hij over de r
che hindernissen gekropen, langs de steile helling naar beneden j
gest en had zich toen een weg gebaand naar den bodem der l
.een drooge gracht, De mitrailleurs voor grachtsverdediging aan j
af- het doodloopend einde van den toegangsweg hadden toen
van opeens hare brullende stemmen verheven. Hij hoorde een l
loot kogelregen het struikgewas geeselen, zag zandwolken op-
fort stuiven in den warwinkel van struiken en prikkeldraad, l
roon hoorde doodskreten en zag veldgrijze kameraden links en l
Jver rechts van hem vallen. Het lawaai der maaiende mitrail-
‘ leurs weergalmde onheilspellend hier in de diepte van de l
den fortgraoht. l
oek­ Links boven hem begonnen nu de mitrailleurs in de j
men golvende borstwering der grachtsverdediging te ratelen, te
met- brullen als monsterachtige, uitgehongerde roofdieren, dorstend
elke naar bloed. En hij zag met wanhoop in het hart zijne mak-
lers, kers, die onversaagd door het prikkeldraad waadden naar j
lijke · de bestormingshindernissen, weggemaaid door de zeis des
doods, neerstorten in de doornenheg, stuiptrekkende in
doodsstrijd. Kon hij maar die vervloekte mitrailleurs daar i
r __ Q