HomeBarbarenPagina 83

JPEG (Deze pagina), 859.64 KB

TIFF (Deze pagina), 5.36 MB

PDF (Volledig document), 95.94 MB

81 F
op en keek vragend naar de Duitsche soldaten. Wilden zij lj
Gt hem hier eenzaam laten sterven?
[D De sergeant liet een bed maken van takken en blaren,
au waarop men den gewonde neerlegde. Als hoofdkussen diende
LW een zadel, naast hem lag een veldflesch vol water en wat brood.
de Water, ja, daar smachtte hij naar, maar brood, neenztoen
mt schudde hij met zijn hoofd. Hij had het zeker niet meer
lu, noodig. Een paar jassen spreidde men over hem uit, nadat Q
*1% men een vluchtig verband had aangelegd. En nadat toen V',
’·S· nog een K0zakken­lans, met een witten lap aan de punt
OP bevestigd, in den grond was geplant, trokken de soldaten
m> verder op marsch.
mt Na een langen tocht door het bosch kwamen zij uit op
en een groote vlakte. De patrouille bleef aan den boschrand .
VG . liggen, terwijl de korporaal met één man ter verkenning A
mt werd uitgestuurd. Ginds lagen Poolsche dorpen, alwaar f
en Russische troepen waren ingekwartierd. Door den kijker Y
zagen ze, dat de dorpen sterk bezet waren met Russische
de · militairen. De geelbruine uniformen lieten geen twijfel
tm hieromtrent over. Het was nu zaak hier ergens doorheen te
BD komen, want aan de overzijde daarvan lag het Duitsche front.
mg Langen tijd lagen zij in den boschrand verborgen, wachtende
we op den terugkeer der beide verkenners. Eindelijk kwam de
fst korporaal en na een poosje ook de tweede man. Zij hadden '
Br geen plekje gevonden, waar doorkomen mogelijk was. Het -
scheen onuitvoerbaar, zelfs in den nacht, onopgemerkt door
HIJ te breken, zonder in de loopgraven of prikkeldraadversper­ j
9b' ringen der vijanden gevangen te worden. i
HJD ,,Wij moeten het verder noordelijk beproeven," zei de
_ korporaal. ,, Elk dorpje is Volgepropt metRussische reserve­troe­ .
[ms pen. Ik liep bijna daar ginds in het kreupelhout een dub-
OOF ` belpost tegen het lijf." ·
'tê De rnarsch ging nu in Noordelijke richting langs den
boschrand. Ze hadden nog niet ver geloopen, toen ze aan
lm een armoedig`Poolsch gehucht kwamen, dat in dien nacht r
·d‘°’ was afgebrand. Achter licht geboomte lagen ginder eenige
aw rookende puinhoopen.
m Er waren geen Russen te zien. .
Bet Op een omgekantelden ouden wagen zat een bleeke
tem vrouw te weenen, met een zuigeling op haar schoot. Vier
van kleine kinderen stonden of zaten schuchter en weenend aan A
gg de voeten van hun moeder, het ééne kind hield haar knie ‘,
6 w