HomeBarbarenPagina 81

JPEG (Deze pagina), 913.55 KB

TIFF (Deze pagina), 5.36 MB

PDF (Volledig document), 95.94 MB

79 i
1- hebben geknald. Maar zonder zijn bevel schoot er niemand, _§
S, daar was hij zeker van. `
m . De spannende seconden, welke nu volgden, kropen om j
6. alsof het uren waren. De Kozakken reden op 50 meter afstand j
H langs den rand van het moeras voorbij. De manschappen l
gd staarden hun sergeant strak in het gelaat. De patrouille
` dook zoo diep mogelijk weg in het hooge kruid en luisterde l
jg aandachtig naar het lawaai der stampende paardenhoeven. Y
gb Behoedzaam richtte de sergeant het hoofd op. De ruiters
te waren voorbij en reden juist tegen den heuvel op en hielden
mg daar halt. Nu zaten ze stil als standbeelden. In ’s hemels- *
ys naam, wij hebben toch daar op dien heuvel niets vergeten,
BD dacht de sergeant. O, neen, geen gevaar hoor! Zij hadden `
ig_ geen vuurtje gebrand, en andere kenteekenen van menschen `»
,1;, zouden ze stellig wel over het hoofd zien. Bovendien waren .
let er hier overal sporen van menschen te vinden, doch dat r
had niets te beteekenen.
>p. Eén der ruiters op den heuvel stiet plotseling eenige
;te luidschallende kreten uit. Een ander geroep antwoordde
1et heel ver uit het bosch. Er zaten er dus nog meer. Overal
er. weerklonken de werda’s der Kozakken en werden beant-
ens woord uit het zijterrein. Wederom knakten er takken en
dg kraakten er twijgen, en uit het bosch renden twee Kozakken
in te voorschijn. Met luid kloppend hart zag de sergeant, dat _
gi_j_ zij vlak langs den rand van het moeras kwamen gereden.
Len Fluisterend deelde hij zijne bevelen uit aan zijne manschappen.
,,Korporaal Witte en ik nemen deze twee. De anderen
ide geven snelvuur op den ruitertroep daar op den heuvel. 200
gen meter. Laag richten. Wij schieten het eerst."
Elf. De sergeant ziet de korporaal zich omdraaien naar de
ide nieuwe vijanden. Daar komen de beide ruiters aandraven.
ige Op en neer dansen hunne hoofden en schouders. Nu ziet
hij de borst van den dichtstbijzijnden Kozak over het vizier
ng- van zijn geweer dansen. Hij ziet de lans zwaaien, de ka-
ant rabijn glinsteren. Nu, -
Elet ,,Vuur!"
am- Een knetterend salvo klinkt om hem heen. In den optrek­ .
.de­ kenden kruitdamp ziet hij den ruiter, op wien hij heeft
>m­ geschoten, ruggelings uit den zadel storten. Ook die van
.an­ den korporaal valt, doch blijft over den hals van het paard p
ien hangen, De paarden rennen van schrik er van door over
.lv0 de heide. Nu valt de Kozak van Witte ter aarde. De ser- p