HomeBarbarenPagina 80

JPEG (Deze pagina), 957.67 KB

TIFF (Deze pagina), 5.36 MB

PDF (Volledig document), 95.94 MB

­ ”"#*"
jg wij. E - ·
j. wi ve
Ell? r
Weldra is het vol dag. De sergeant wekt zijne man-
schappen en stuurt dadelijk een man naar het moeras,
om de veldfiesschen met water te vullen. De anderen .
jij, pakken hunne ransels uit om naar wat eetbaars te zoe-
ken. Een paar sneden droog soldatenbrood en een paar
reserxqe tporties in blik verpakt! Een er van wordt bewaard
il vogadätmde zoom van het bosch '
l gi met de ki kers nauwkeuri
{vas oräderzooht, was Ide kleináa troep gerelbd, den marscä
,,,1, angs e moerass roo naar en volgenden boschrand te
‘ aanvaarden. Het gedonder der kanonnen was in de verte
ë gg weer hoorbaar geworden, het geweervuur knetterde bij salvo’s
gg gj en afzonderlijke schoten. De godsdienstoefening van den
j tig, nieuwen dag begon met ochtend­choraalmuziek van artillerie.
ä, Niets te zien. Voorwaarts! De kleine troep kronkelde zich,
van de êéne dekking naar de andere kruipend, naar het
p tegenoverliggende bosch. _ _
Hlïäptslelinghhiefddebsergeant, dillê tvooräp lliepg zijlp ärm Ep.
_· ei; a ussc en e oomen in e in sc e osc raa te
iets. De manschappen kropen bij eläaar en lieten zich in het
jg , heidekruid vallen. Het geluid kwam naderbij, werd sterker.
4.,; Takken en twijgen braken; hoeven trappelden, wapens
j, kletterden. Paardenvolk! Met ingehouden adem lagen de
Q, Nl soldaten op hun buik in het heidekruid, hunne geweren in
ij? den aanslag houdend. Het lawaai kwam steeds naderbij.
gg, j Q, Helt was ltenrïiinste geen groote cavalcade, dat hoorde men
we aan et awaai.
Nu hoorden 'zij geroep in de nabijheid, en over de heide
? lf kwamen de ruiters aangaloppeeren. Drie, zes, negen. Negen
je äliters telde de särgeant. Daar kwamen er nog twee. Elf.
eine ruige paar en met geelbruine gebaarde ruiters, roode
, è J tt biezen lan s den broeksnaad hari e elsmutseno , unti e
l lansen droägen zij. Kozakkenl g P P P g
ïï De paarden gingen in draf over, en de schare, zich lang-
E ï zamerhand ordenendäreed langs het moeras. De sergeant
i veronderstelde, dat zij recht op hen af kwamen rüden. Het
had er veel van. Hij keek voorzichtig om naar zijne man-
§ tt schappen. Ze lagen stil als muizen, onzichtbaar in het heide-
*‘ kruid. Maar hij zag bruine knuisten de geweerkolven om-
klemmen, welke behoedzaam tegen de wang waren aan-
p àljä`; gedrukt, en geweerloopen richtten zich op den naderenden
1 vijand. Slechts een teeken van hem, en er zou een salvo
2 ï i ïêïi
M lftl. ‘
" _
V-ll *ll,,--;.;.,,,, ....., l..,,.~.m-..,...«....‘ · i `e‘‘ m..­­­­-»--* · s " #~~> ‘ ‘v’`’t‘ " ”” `°'` `