HomeBarbarenPagina 79

JPEG (Deze pagina), 889.79 KB

TIFF (Deze pagina), 5.37 MB

PDF (Volledig document), 95.94 MB

vv
f in het kreupelhout achter hem verbrak nu en dan de stilte. g
’ Boven het bosch in het verre Oosten begon flauwtjes het
D eerste schemerlicht zijn weg te banen in de duisternis, zwak- ?
it ke schaduwbeelden gleden over de spitse toppen der dennen
)_ en pijnboomen. Giuds werd langzaam de nieuwe dag ge- t
êt boren, welke voor hem en zijne wakkere kameraden mis-
St schien de laatste zou kunnen zijnl _j
,8 Heel langzaam ‘beg0n een zwak glorend licht boven den l
H rand van het dichte bosch door te breken. Doch bosch en
,. heide zelve lagen nog in het donker van ondoordringbare
Q; grauwe nevelen. Het was een langzaam wijkende duisternis, i
lt bedekt met den adem van aarde en lijkenlucht, vol met F
,6 onhoorbare schrikwekkende geluiden, vermengd met fantasti-
3_ sche, opkomende en verdwijnende schaduwbeelden. Het waren rï
,0 de roepende stemmen der inbeelding, de sluipende gestal­ ;
lg ten der fantasie. ’
¤_ Hij tuurde over de heide, zonder met zijn blik den nevel
¤_ te kunnen doorboren, welke als troebel water boven de W
al heide hing, Still Hoorde hij daar niet een smakkend geluid,
16 net alsof een menschelijke voet zich op den drassigen bodem
d_ had verplaatst? Neen, ’t was een roofdier, dat zich aan het i
paardencadaver te goed deed op zijn nachtelijken maal-
16 tijd. De sergeant was een jager en kende de geluiden der -
GI. wildernis.
BH Het glorend licht steeg hooger en hooger, de zwakke
, roode tinten werden langzamerhand feller en vuriger.
G,. De getakte randen van den boschrand beginnen om-
,,1 geven te worden door een zwak schijnsel van geel daglicht. ,
’ Lichte wazem vol glans en morgenrood stijgt langzaam boven
Em de kruinen der boomen ten hemel. Boven den schemer van
kleuren van het morgenrood zweeft een mat geel, zich zij- ‘
ju ` waarts verbreidend licht, dat steeds krachtiger wordt en
' steeds meer de overhand krijgt boven het morgenrood, waar- .
mee het samensmelt. De hemel glanst. Boomen en bosch
teekenen zich donker af. Maar de zon talmt nog altijd,
alvorens boven het land van bloed te rijzen. i
Nu waait de morgenwind over de heide, en voert een j
eg afschuwelijke lucht mede van doode paarden. Het reukorgaan l
van den sergeant was echter gehard hier in Rusland, waar
lm doode koeien en paarden dicht langs alle wegen en paden .
ml lagen, doode soldaten in stukgeschoten loopgraven en prik- t ~
keldraadversperringen wachtten op een eervolle begrafenis. l