HomeBarbarenPagina 71

JPEG (Deze pagina), 880.00 KB

TIFF (Deze pagina), 5.28 MB

PDF (Volledig document), 95.94 MB

69
het benzine­reservoir. Gelukkig is dit te verhelpen. Vlug
·¤g­ p klimt hij in de vliegmachine en haalt een reserve­buis,
’gtG sluit de wisselkraan boven de koppeling, en schroeft de i
Och moer aan boven en onderkant los; nu trekt hij de bescha-
'OOt digde leiding, welke een gat heeft gekregen van een vijan­ j
md' .;_ delijken kogel, los. Na een paar minuten zit de nieuwe buis
eds op haar plaats vastgeschroefd. l
C te Met vereende krachten trekken zij de vliegmachine uit
)Pk den zandkuil naar harderen grond, waar ze voldoende l
HES ,,piste"1) hebben. Een minuut later zit de bestuurder op l
mh ,. zijn plaats, de kapitein draait de luchtschroef rond, om den
Erstjj ” motor aan den gang te maken, proef te draaien en de cy­ _ ;
lsof linders te verwarmen. De luchtschroef snort nu weer, de j
mu motor roffelt nu zonder fouten. Met gespannen aandacht
D8 luisteren zij naar bedrijfsstoringen in de explosies van den 5
het ~ motor. Alles is in orde! Nu is het zaak om op te stijgen.
met l Maar het moet snel gaan. Het zand is echter te mul, en ?
aan de wielen graven er zich diep in, hoe de kapitein ook duwt t
äkt en schuift,§en nog meer omwentelingen laat maken door de
FD luchtschroef. De vliegmachine blijft staan en trilt als een
{BP opgejaagd dier, dat geen kracht heeft, om den dood te _
Ida ontvlieden. Wederom moet de bestuurder uitstappen en t
helpen, om het vliegtuig uit de diepe zandvoren te tillen.
Bkt De beide mannen werken als paarden, het zweet loopt tap- ’
362 pelings langs hunne `gezichten. E
HU Eindelijk is het toestel weer gereed voor een nieuwe W
poging om op te stijgen. De bestuurder klimt weer naar r
¤‘°" zijne zitplaats. De kapitein wil juist de luchtschroef in
mu draaiing brengen om den motor aan te zetten, toen hij plotse-
ge' ling twee ruiters uit den boschrand te voorschijn ziet komen, T
iw dwars over de heide galloppeerend. Een paar lange zwaaiende .
Da, lansen boven hunne hoofden en geelbruine uniformen doen al
WD hen herkennen als Russische cavalerie. Kozakken l Met één ·
HG oogopslag is kapitein H. overtuigd, dat het nu nutteloos is, t
(XI`- eene opstijging te wagen. Vechten moeten zij nu uit zelf-
Hg behoud, want de Kozakken kennen geen pardon. En om i
mr _; zich over te geven, zoolang zij nog de macht hebben zich i
‘°’¤· te verdedigen, daar denken zij niet aan.
iet- _,.: De ruiters hadden reeds lang de gelande vliegmachine
als- gezien. Hunne gillende, ver hoorbare kreten lokten nog ”
,3«l'l J i
wt 1) Aanloop om op te stügen. *
iet t