HomeBarbarenPagina 66

JPEG (Deze pagina), 928.36 KB

TIFF (Deze pagina), 5.30 MB

PDF (Volledig document), 95.94 MB

l ; '_ jl 64
l Q 4;
sische stellingen ontploften granaten der zware houwitser­ y
l l lg batterijen, welke, ver achter de linies opgesteld, met krom-
baanvuur de stellingen van den vijand bestookten.
Maar alle geluiden van de aarde beneden hen werden
li overstemd door de pistoolschoten der explosies van hunnen
motor, door het oorverdoovend gesnor der luchtschroef. Met
ligt duizenden slagen hamerde het geraas der explosies op hunne
helmen van staal, en hunne jassen werden gegeeseld door
den stormwind van de schroef, als de bolstaande zeilen van
een schip onder een zware bui. Alleen de doffe paukenslagen
ï der zware vijandelijke houwitsers - bom ­- bom -­ bom ­-
Q konden zij af en toe in den orkaan van den schroefwind en
L` het knetterende snelvuur van den motor onderscheiden.
, Een zonnig herfstlandschap, gekleurd door verwelkte gras-
velden en geelbruine bladerkruinen, lag aan hunne voeten
in vorstigen bladerglans gehuld. De rijp schitterde als
» zilver op takken en twijgen. Het nachtijs glinsterde in het
Q moeras en in de waterputten. Het begon winter te worden in
j, , de eindelooze Russische bosch-moerassen.
J Zij waren reeds over de vijandelijke linies gevlogen onder
gë een onschadelijken, fluitenden kogelregen. Het was nu zaak
l j om te ontdekken, waar de Russen hunne zware artillerie
Q hadden opgesteld. Kapitein H. staarde zijn oogen bijna blind
ii in den sterken prisma-kijker, teneinde vlammende vuurstra-
E len te onderscheiden, wanneer de houwitsers hunne vuur-
tongen uitstaken, om een klimmende krombaan­granaat uit
te spuwen. Maar de zware kanonnen bleven zwijgen, Zij
zwegen misschien uit vrees, dat hun heete adem in den
li vorstigen ochtend voor de spiedende oogen van de vliege-
ïi niers een vingerwijzing kon geven. Onder takken en rijshout
g" lagen hunne gapende zwarte muilen verscholen voor den
il l E zwevenden reuzen­vogel in de lucht, die zijne ,,doods­eieren"
j ë W in hun verborgen nest wilde leggen.
rg De vliegeniers vermoedden, waar ongeveer de kanonnen
ej ‘ j ‘· moesten gezocht worden. Vroegere verkenningstochten had-
l Y ‘ den reeds herhaaldelijk hunne verdenking laten vallen op
L Y een lange rij lage pijnboomen achter een gelen zandrug, ver
' ` H ; achter de laatste Russische verdedigingslinies gelegen. Maar
E 4 ‘ vi het was stil en rustig daar beneden. De waarnemer kon
l er geen beweging bespeuren, hoe ingespannen hij alles ook
g l onderzocht met zijn helderen kijker. De pijnboomen stonden
* er vredig op een rij, evenals een zoom van oever­riet van
2* V ; l
L _>" ‘ ` Y _ rn _