HomeBarbarenPagina 44

JPEG (Deze pagina), 871.33 KB

TIFF (Deze pagina), 5.31 MB

PDF (Volledig document), 95.94 MB

I ·· ·
A Y 42 1
F de Wolken van hunne granaatkartetsen zien uiteen scheuren
êff met hun regen van springstukken boven de Duitsche stel-
X, lingen. Hij heeft gezien, hoe de Russen bij massa’s stierven ·~
I jg op dit vervloekte slagveld tusschen de Duitsche en Russi-
3 - sche prikkeldraadversperringen. Hij voelt het immers, dat
i de dood nadert, aan de steeds zwakker wordende hartslagen.
Een soldaat sterft gemakkelijk, wanneer de klokken der
overwinning weerklinken; was voor hem soms die klank
Q ook slechts het stampen der voeten van gevangen genomen
E vijanden?
l De stervende op de baar wil zich niet verlnstigen in de ge-
? Sl vangenschap en den smaad van dappere tegenstanders, want
dat zijn ze ontegenzeggelijk geweest. Hij wil voelen, dat hij
; het vaderland van dienst is geweest, dan wordt de dood
. ,1 een zachte dood. Vele zijner kameraden, die goede vrienden
_ van hem waren geworden, moesten heengaan, toen de toe-
l komst er nog somberder uitzag. Toen was de dood onbarm­
Q hartig en de doodsstrijd zwaar.
i Q De korte winterdag liep teneinde in de schemering, de
schaduwen vielen reeds donkerder over de omgeving. Uit
< de verte hoorde men het woeden van den strijd. Geweer-
‘ vuur. Verwijderd hoerageroep. Het donderen der kanonnen
dreunde en de grond sidderde. Maar op de heide stroomden
i nog steeds de lange colonnes der gevangenen als een breede
geel-bruine vloed.
j De majesteit des doods ligt over het bleeke gelaat van
ä j den stervenden onderofiicier, bleek ondanks weer en wind
en verbranding door de zon. De grijze wapenrok is stukge­
‘ schoten, en op zijne borst zietmen vochtige zwart-bruine
j ’ vlekken. De witte randen van het lint van het ijzeren
‘ , kruis zijn nu rood geworden. Zijne grijze oogen, onnatuur-
j . lijk ver openstaande, glijden over de gelederen van den
g ; voorbij marcheerenden troep. De lange rijen Russen stappen
i zwijgend voorbij, den gewonde aanstarend. En wederom
j i voelen ook zij weer voor korten tijd de nabijheid van
j; , den dood.
, Q De man op de baar monstert met de oogen van een er-
f V varen veldsoldaat de voorbij marcheerende gelederen. Hij
Q t vergelijkt ze met de strijders, waarmee hij is te velde ge- gp
trokken, met wie hij heeft gestreden en geleden. Kunnen *
,§ zij zich meten met zijne veldgrijze kameraden? Tevergeefs
E speurt hij naar bezorgdheid en woede over de gevangenschap
` !
ë ä
·l:.ll ;, *·