HomeBarbarenPagina 40

JPEG (Deze pagina), 810.75 KB

TIFF (Deze pagina), 5.31 MB

PDF (Volledig document), 95.94 MB

l aarde opjagend. Nat en bloedend, met stijfbevroren handen
j g bereikt hij eindelijk den trechter en kruipt daar naar be-
l ï neden. Daar liggen reeds drie gewonde soldaten in hun "
g bloed, en veel ruimte is er niet.
j ,,Hebben jullie nog een plaatsje beneden voor een half-
§ dooden man?" vraagt de kapitein met cynischen humor.
g De gewonden in den granaattrechter schikken onwille-
g keurig een beetje op zij, hoe pijnlijk hunne wonden ook ’
{ ,= elke beweging doen zijn. De kapitein beduidt hun, dat dit
ï niet noodig is, en dat ze hun gemak moeten nemen. Af-
; j wachten of er hulp komt is immers voor hen allen de
‘ Q eenige hoop.
l f Zoo liggen ze daar met hun vieren, en luisteren naar ` .
het rumoer van den strijd rondom hen. Kanonnen bulderen, _
l machinegeweren kloppen, handvuurwapenen knetteren. De ‘
, j grond dreunt, de donder rolt achter en vóór hen. Maar
L i men bekommert zich om niets. Men denkt aan eigen ;
.l wonden. Onderling helpen de vier gewonden elkaar, om
, de eerste verbanden aan te leggen. Een van hen, een l
onderofïicier, heeft geen verbanden meer noodig, hij is zoo
ll zwaar gewond, dat men hem met rust laat.
i Een der gewonden ligt zoo, dat hij slechts zijn hoofd {
§ Qi een weinig behoeft op te lichten, om het slagveld geheel 1
te kunnen overzien. . i
E ,,De onzen gaan voorwaarts", zegt hij, ,,ze hebben zich
1 lj g verzameld in een plooi van het terrein, en bij den vol-
genden aanloop doorbreken zij de draadversperring en ver- lj
overen de loopgraaf." F
Tl ,,Maar wie komt daar aanl Wat een brutale waaghalsl"
E Over het veld vanaf de Russische stellingen komt een gi
p soldaat blootshoofds, onbekommerd om het vuur der mi-
l trailleuses en geweren. Hij schijnt zelfs geen acht te slaan
i f op de in zijne nabijheid springende granaten. i,
` Hij is gewond aan zijn onderarm en ondersteunt dien
- i? met behulp van zijn gezonden arm. Kalm, alsof hij op een
i j . wandeling was, stapt hij naar den rand van den trechter
l toe en zegt schertsend: `
, ,,Is er nog een plaatsje voor. . ."
Q De woorden besterven op zijn lippen. Men ziet een
1 donkere vlek op den slaap van den soldaat gekomen, de
* armen vallen slap terzijde neer, de knieën buigen zich en
g hij stort eensklaps voorover op de vier gewonden in den