HomeBarbarenPagina 101

JPEG (Deze pagina), 802.78 KB

TIFF (Deze pagina), 5.41 MB

PDF (Volledig document), 95.94 MB

99 T
,1; Een Duitsche vliegenier, die op den namiddag een ver- l
ie kenningsvlucht boven de stelling ondernam, zag een groot j
{transport van gewonde Duitschers en Russen. Toen hij boven E
," de vuurlinie cirkelde, ontbrandden wederom de bestormings­ i
gd gevechten om de Duitsche loopgraven, en nieuwe lijken i
gp lagen als pasgemaaid koren op den doodenakker. Nog steeds g
was het den vijanden niet gelukt, de weinige verdedigers
im uit de eerste linie te werpen, ofschoon er man tegen man i
en in de loopgraven werd gevochten. ,
Nog ver op den terugweg hoorde hij het vreeselijke j
ie- lawaai van den strijd, wanneer Duitsche machinegeweren
_ telkens weer hun doodelijk vuur verspreidden.
iet Den volgenden dag Werden de overblijvenden van de
>en vier compagnieën opgevangen door de uitgezonden onder- j
t steuningstroepen. Doodmoe, en bijna allen gewond. De j
iie, overlevenden waren in twee zwakke colonnes geschaard, i
an, geleid door een plaatsvervangend officier; de overige offi­ ··
een eieren waren alle gesneuveld of gewond. Onder onophoude-
jna lijke aanvallen hadden de colonnes steeds front moeten j
and maken, om zich tegen achtervolgende infanterie en sterke .
was Kozakkenpatrouilles te verdedigen.
Voorop marcheerde een groote colonne gevangenen, twee j
iger maal zoo groot als de kleine terugtrekkende heldenschaar, 1
llen Daarna volgde een rij wagens met gewonde Duitschers
terij en Russen, dan een mitrailleurafdeeling en ten slotte het l
; de ' overblijfsel van hetdappere bataljon, met bebloede, gescheurde l
uniformen, vuil, doodmoe, doch nog steeds vol goeden moed. Q
om Maar in de prijsgegeven Duitsche stellingen lagen de
nen, loopgraven vol met lüken en de heide was een akker des doods.
eden l
uim. I *
I `
itgg De doode heide. ,
ar in E
Het was een uitgestrekt, verlaten moeras, tusschen twee ,
eger­ eenzame boschranden. ’t Was geen drassig moeras, zooals '
den wij het in Zweden gewoon zijn te zien, begroeid met heide- Q
kruid en rossig mos, met heuveltjes van biezen, doorvloehten
sische met boschbessenranken, welker roode besjes in het voorjaar j
i het een roode tint geven aan het veld en rijp worden onder t
het dek van smeltend sneeuw. Evenmin was het een moeras