HomeVoorheen en thansPagina 9

JPEG (Deze pagina), 768.02 KB

TIFF (Deze pagina), 6.59 MB

PDF (Volledig document), 51.56 MB

7
Een vlijtiger, werkzamer man dan hij was, is niet wel
Y denkbaar. Geregeld als een chronometer, had hij al zijne
daguren stipt verdeeld en hield zich daar streng aan.
` Hij stond des zomers ten 5 ure, des winters ten 6 ure
op, ontbeet, zag dan eenige boeken en journalen door,
om daaruit aanteekeningen in zijne reeds door ouderdom
geel geworden collegie­cahiers te maken, stapte ten o ure
in zijn doctorskoetsje en bezocht eenige patienten, om
vervolgens van II tot 2 ure zijne collegien te geven.
Daarna werd gemiddagmaald en ten 5 ure thee gedron-
i ken. Even als de meeste andere professoren, had hij een
vasten dag in de week, waarop hij op dit uur studenten
ontving. Dit zoogenaamde thee-collegie werd tamelijk
druk bezocht, want DE Fizmninv was een eenvoudig,
hartelijk man, die voor ieder een vriendelijk woord had.
Alleen voor éen ding moest men zorg dragen, gelijk wij
jongelieden dan ook wel wisten, namelijk van tijdig te
komen en vroeg weder te vertrekken. Bleef iemand na
6 ure zitten, dan werd de gastheer eenigzins onrustig en
gaf weldra een wenk dat zijn koetsje vóór stond, waarin
hij nog bij eenige patienten zijn avondbezoek moest af-
leggen.
En hoe waren nu zijne lessen? Zoo vraagt misschien
meesmuilend eenig jeugdig lezer, die alleen den tegen-
woordigen toestand kent en zich niet voorstellen kan hoe
het mogelijk is dat een professor in zoo vele vakken
i onderwijs geeft en bovendien nog eene tamelijk drukke
medische praktijk uitoefent.
M Mijn antwoord hierop kan kort zijn: die lessen waren,
_· in het algemeen gesproken, goed; zij waren duidelijk,
2 methodisch, op de hoogte der toenmalige wetenschap,
welke trouwens toen op verre na den grooten omvang
niet had dien zij sedert verkregen heeft; hij die deze
lessen getrouw volgde kon daar zeer veel leeren, meer