HomeVoorheen en thansPagina 7

JPEG (Deze pagina), 792.71 KB

TIFF (Deze pagina), 6.61 MB

PDF (Volledig document), 51.56 MB

5
De natuurwetenschappelijke vakken waren alle in handen
van medicinae doctores, leden der geneeskundige faculteit.
BoERHAAvE b. v., het best bij het algemeen bekend als
arts, was professor in de scheikunde en in de plantkunde,
i en heeft zich als zoodanig voor de wetenschap veel ver-
dienstelijker gemaakt dan door de vorderingen die hij der
geneeskunde deed ondergaan. Het toen bestaande gebruik
om het onderwijs in natuurwetenschappelijke vakken aan
leden der medische faculteit op te dragen die tevens
praktische artsen waren, heeft soms zonderlinge gevolgen D
gehad. Aan eene onzer akademiën bestond nog in het
begin dezer eeuw het door langdurige gewoonte tot een
soort van recht geworden gebruik dat de oudste professor
in de medische faculteit directeur van den hortus werd
en in die hoedanigheid het daarbij behoorende huis be-
woonde. Nu bracht WILLEM I, toen hij nog souverein
D vorst was, een bezoek aan die akademiestad en ook aan
den zich daar bevindenden hortus. ‘) Natuurlijk werd Z. K H.
door den directeur rondgeleid. Deze nu was een zeer goed
anatoom, maar een zeer pover botanicus. Van de planten
{ in den hortus aanwezig, kende hij slechts weinigen bij
‘ E naam. Doch hij wist zich te redden. Warmeer de vorst
hem naar den naam eener plant vroeg en hem de ware
naam onbekend was, dan noemde hij haar deláazkies, fm?
r caps, saziazzzzs, sigmaaclczkia-masfazkieus, enz., de geheele
myologie ter hulp roepende, ­- en de vorst was tevreden.
Aan zulke misbruiken nu maakte de oprichting eener
afzonderlijke wis- en natuurkundige faculteit op eens een
einde. Daardoor werden de natuurwetenschappen geëman-
1) Ik onthoud mij hier opzettelijk van het noemen van den anatoo1n­botanicus
en van de akademiestad, waar het verhaalde plaats greep. Men weet dat ons
. vaderland toen vijf steden telde, die op dien naam aanspraak konden maken. Voor
` de waarheid van het feit zelf, dat ik uit goede bron vernomen heb, meen ik te
mogen instaan.